Русско-татарский словарь:
шабала (сущ.)(ж) 1. обл. тишкәләнгән агач чүмеч; 2. обл. (кашык һ.б. әйберләр кырып ясау өчен файдаланыла торган) агач кисәге, түмәр; 3. перен. простореч. бушкуык, тел бистәсе, такылдык. бить шабалу обл. см. баклуши шабарша (сущ.) см. шебарша шабаршить (гл.) см. шебаршить шабат (сущ.)(м) тех. шабат (механик рәвештә хәрәкәткә китерелә торган чүкеч сандалының чуеннан эшләнгән нигезе)
Татарско-русский словарь:
шабала (сущ.) 1. палица (орудие для очищения режущей части плуга) 2. диал. половник, разливальная ложка
Тәсадеф