Русско-татарский словарь:
трогать (гл.) 1. кого-что (прикасаться) тию, кул. тидерү, кагылу, орыну, тоту, тотыну; җиңелчә генә бәрелү; руками не трогать! кул белән тотмаска! 2. что, разг. (брать, пользоваться) кагылу, орыну, тию; рөхсәтсез тотыну; нельзя трогать чужие вещи кеше әйберенә кагылырга ярамый 3. кого-что (обижать, приставать) тию, кагылу, орыну; не трогай его, он расстроен тимә син аңа, аның кәефе юк; никто его не трогал аңа беркем дә тигәне юк 4. что (едва обнаруживаться) …п алу, …п кую; аз гына беленү, күренә башлау; слабая улыбка трогает ее губы аның иреннәре җиңелчә генә елмаеп куя; седина уже трогает виски аның чигәләрендә ак чәчләр күренә башлаган 5. перен. кого-что (вызывать сочувствие) күңел эретү (йомшарту), тәэсир итү, дулкынландыру, кызгандыру; трогать рассказом сөйләп дулкынландыру 6. (начинать движение) кузгалу, кузгалып китү; лошади трогают атлар кузгала; ну, трогай! кузгал!; әйдә киттек!
трогаться (гл.) 1. (умиляться) күңел эрү (йомшару), тәэсирләнү, дулкынлану; кызгану, жәлләү; трогаться до слез күздән яшьләр килгәнче тәэсирләнү 2. (начинать движение) кузгалу, чыгу, кузгалып (чыгып) китү; трогаться в путь юлга чыгып китү; поезд трогается поезд кузгала 3. страд. от трогать 1-3
Татарско-русский словарь:
Тәсадеф