Русско-татарский словарь:
стыд (сущ.)(м) 1. оят, оялу, гарьлек; покраснеть от стыда оятыннан кызару; у тебя нет стыда синең оятың юк; испытывать стыд или чувство стыда оялу; потерять (всякий) стыд оятсызланып китү; тыш әрсезләнеп китү (әрсез, оятсыз булу); сгореть со стыда оятыннан җир тишегенә керердәй (керерлек) булу 2. разг. (позор) хурлык; натерпеться стыда бик зур хурлыклар күрү к стыду своему оятына каршы
стыдить (гл.)кого 1. оялту; гарьләндерү 2. разг. (позорить) хур итү, хурлыкка төшерү; хурлау
стыдиться (гл.)кого-чего, с неопр. и без. доп. оялу, гарьләнү
стыдливец (сущ.)(м) устар. оялучан кеше, оялчан кеше
стыдливица (сущ.)(ж) устар. оялучан [хатын-кыз], оялчан [хатын-кыз]
стыдливый (прил.), оялучан
стыдно (нареч.)и в знач. сказ. безл. оят; как тебе не стыдно! оят !
стыдный (прил.)оялта торган, оялткыч, оялырлык, хурландыра торган, хурлыклы
стыдоба (сущ.)(ж) мн. нет, обл. нар.- поэт. см. стыд1, 2
стыдобушка (сущ.)(ж) мн. нет, обл. нар.- поэт. см. стыд1, 2
Татарско-русский словарь:
Тәсадеф