Русча-татарча, татарча-русча онлайн сүзлек
Русско-татарский, татарско-русский онлайн словарь

Русско-татарский словарь:

от (ото=, отъ=) фигыль ясагыч(прист.) 1. берәр эшне тәмамлау, төгәлләү, хәрәкәтне ахырга китереп җиткерү, туктату дигән мәгънәне белдереп, татарчага бетерү дигән ярдәмче фигыль аша тәрҗемә ителә, мәс. отдежурить дежурить итеп бетерү; отработать эшләп бетерү 2. ерагаю, ераклашу, читләшү, читкә китү мәгънәләрен белдереп, китү дигән ярдәмче фигыль аша тәрҗемә ителә, мәс. отлететь очып китү; отбежать в сторону читкә йөгереп китү; отплыть от берега яр буеннан йөзеп китү 3. бер бөтеннән аерым кисәген яки икенче берәр әйберне аеру мәгънәсен аңлатып, алу дигән ярдәмче фигыль аша тәрҗемә ителә, мәс. отрезать кусок хлеба бер телем икмәк кисеп алу; отклеить марку марканы куптарып алу 4. фигыльдә -ся суффиксы булса һәм ул берәр нәрсәдән баш тарту мәгънәсен аңлатса, котылу, сылтау табу сүзләре ярдәмендә тәрҗемә ителә, мәс. отписаться язып котылу; отговориться сылтаулар табып баш тарту

отава (сущ.)(ж)с.-х. курпы

отавный (прил.)с.-х. курпы ...-ы; отавное сено курпы печәне

отакелаживать (гл.) мор. см. отакелажить отакелажить (гл.) мор. такелажлау (судноны кирәк-яраклар белән тәэмин итү)

отапливать (гл.) см. отопить отапливаться (гл.)ягылу, ягып җылытылу; дом не отапливается өй ягылмый

отаптывать (гл.) см. отоптать

отаптываться (гл.) страд. таптап чыгылу (тирәли)

отара (сущ.)(ж)сарык көтүе

отарщик (сущ.)(м)сарык көтүчесе

отбавить (гл.)что, чего киметү, азайту, киметә (азайта) төшү

отбавка (сущ.)(ж) см. отбавить отбавлять (гл.) см. отбавить; хоть отбавляй кирәгеннән артык күп, кая куяр җир юк

отбавляться (гл.) страд. киметелү, азайтылу

отбаливать (гл.) см. отболеть отбарабанивать (гл.) см. отбарабанить отбарабанить (гл.) 1. (кончить барабанить) барабан кагудан туктау 2. что и без доп. , прост. (ашык-пошык) уйнап алу; отбарабанить вальс ашык-пошык вальс уйнап алу

отбегать (гл.) см. отбежать отбежать (гл.)йөгереп (чабып) китү

отбеливать (гл.) см. отбелить отбеливаться (гл.) страд. агартылу

отбелить (гл.)что агарту, акшарлау, агартып (акшарлап) чыгу

отбелка (сущ.)(ж) см. отбелить; отбелка холста киндер агарту

отбельный (прил.) спец. агарту …ы; агартылган; отбельный цех агарту цехы

отбельщик (сущ.)(м) спец. агартучы (эшче); отбельщик кожи күн агартучы

отбельщица (сущ.)(ж) спец. агартучы хатын-кыз (эшче)

отбеседовать (гл.) книж. сөйләшеп бетерү

отбеситься (гл.) разг. җилкенүдән туктау, котырынудан туктау, тилереп йөрүдән туктау

отбивать (гл.) 1. см. отбить; 2. тыкылдату, шак-шак иттерү отбивать шаг шак-шак басып атлау; отбивать дробь тыкылдату

отбиваться (гл.) 1. см. отбиться; 2. страд. от отбивать

отбивка (сущ.)(ж) см. отбить6, 7

отбивной (прил.)отбивной, тапалган (итне суккалап, йомшартып ясалган); отбивная котлета отбивной котлет

отбирать (гл.) см. отобрать отбираться (гл.) страд. көчләп тартып алыну; сайлап алыну

отбить (гл.) 1. что (отразить) кире кайтару, сугып кире кайтару (җибәрү); отбить нападение һөҗүмне кире кайтару 2. кого-что (вернуть с боем) сугышып алу, сугышып кире алу; отбить город шәһәрне сугышып кире алу 3. кого, разг. үзенә карату; үзен тартып алу 4. что китеп төшерү, ватып (сындырып) төшерү; отбить ручку у чайника чәйнекнең тоткасын ватып төшерү 5. перен. что, разг. (удалить, уничтожить) бетерү; отбить запах ис килүне бетерү 6. что (наточить) таптау; отбить косу чалгы таптау 7. что (обозначить ударами, звоном) сугу, көй чыгарып сугу; җеп сугу; отбить такт рукой кул белән көй чыгарып сугу 8. что (повредить) бәреп имгәтү; суга-суга авырттырып бетерү; суга-суга авырттыру; отбить ладони суга-суга уч төпләрен авырттыру

отбиться (гл.) 1. һөҗүмне кире кайтару; отбиться от врага дошманның һөҗүмен кире кайтару 2. разг. аерылу, аерылып калу; отбиться от табуна көтүдән аерылып калу 3. (отломаться) кителеп төшү, сынып төшү, ватылып төшү; отбиться от рук кулдан ычкыну, буйсынмый башлау, сүз тыңламый башлау; отбиться от дома өйдән бизү

отблагодарить (гл.)кого-что за что рәхмәт әйтү (белдерү), яхшылык белән җавап кайтару

отблажить (гл.) разг. киреләнүдән туктау, үзсүзлеләнүдән туктау

отблеск (сущ.)(м)чагылыш, шәүлә, ут шәүләсе; отблески пламени ялкын шәүләләре

отблескивать (гл.) 1. (давать отблеск) чагылу, чагылып яктылык бирү; 2. редко ялтырап тору; море отблескивает синим цветом диңгез зәңгәр булып ялтырап тора

отблестеть (гл.)ялтырамый башлау, ялтыраудан туктау

отблистать (гл.) 1. (перестать блестеть) ялтырамый башлау; 2. матурлыгын югалту; она давно уже отблистала ул күптән инде үзенең матурлыгын югалткан

отбой (сущ.)(м) 1. см. отбить1, 6, отбиться 1; 2. (сигнал) отбой отбою нет от кого-чего бик күп, чиксез күп

отбойка (сущ.)(ж) мн. нет, горн. вату, ватып төшерү; отбойка каменного угля ташкүмер вату

отбойный (прил.)вата торган; отбойный молоток вата торган чүкеч

отболеть (гл.) разг. 1. (перестать болеть) терелеп җитү, савыгу, савыгып җитү; 2. простореч. төшү; ноготь отболел тырнак төште

отбомбиться (гл.) разг. бомбалауны тәмамлау, бомбаларны ташлап бетерү

отбор (сущ.)(м) см. отобрать; естественный отбор табигый сайланыш; искусственный отбор ясалма сайланыш (токымны яхшырту өчен)

отборный (прил.) 1. сайланма, иң яхшы, сайлап алынган; отборные яблоки сайланма алмалар 2. разг. (неприличный) әшәке, оятсыз; отборная ругань оятсыз сүгенү

отборонить (гл.) разг. тырмалап бетерү, тырмалап чыгу

отборочный (прил.)сайлап алу …ы; сайлап ала торган, сайлап алу өчен үткәрелгән; отборочные соревнования сайлап алу ярышлары; отборочная комиссия сайлап ала торган комиссия

отборщик (сущ.)(м) спец. сортларга аеручы, сортларга бүлүче

отборщица (сущ.)(ж) спец. сортларга аеручы хатын-кыз, сортларга бүлүче хатын-кыз

отбояриваться (гл.) разг. фам. см. отбояриться отбояриться (гл.) разг. фам. хәйләләп котылу, ычкыну (күңел теләгән эштән); отбояриться от неприятного дела күңелсез эштән хәйләләп котылу

отбраковать (гл.) спец. бракка чыгару (сайлап алып)

отбраковка (сущ.)(ж) спец. 1. только ед. см. отбраковать; 2. (отбракованная вещь) бракка чыгарылган әйбер

отбраковывать (гл.) спец. см. отбраковать отбраковываться (гл.) страд. спец. бракка чыгарылу

отбраниваться (гл.) разг. әрләшү, тиргәшү, тиргәшеп җавап кайтару, сүгенеп җавап кайтару

отбранить (гл.) разг. 1. бик нык орышу, шелтәләү, тиргәү, орышып ташлау, тиргәп ташлау; 2. (прекратить бранить) орышудан туктау, тиргәүдән туктау

отбраниться (гл.) разг. 1. ызгышып туктау, тиргәшеп туктау, әрепләшеп туктау, сүгешеп туктау; 2. (ответить бранью и ругательством) тиргәшеп җавап бирү, әрепләшеп җавап бирү, сүгенеп җавап кайтару

отбрасывать (гл.) см. отбросить отбрасываться (гл.) страд. читкә ыргытылу, алып ташлану

отбрести (гл.)әкрен генә китү, әкрен генә китеп бару, көчкә-көчкә генә атлап китү; стадо отбрело от леса көтү әкрен генә урман яныннан китте

отбривать (гл.) см. отбрить отбриваться (гл.) 1. см. отбриться; 2. страд. кырып бетерелү; кисеп ташлану; кырып ташлану

отбрить (гл.)кого-что, прост. (резко ответить) кырт кисеп җавап бирү

отбриться (гл.)кырынып бетү

отбродить (гл.) разг. әчеп туктау, кабарып туктау, күпереп туктау; квас отбродил квас әчеп туктады

отброс (сущ.)(м)ташландык, калдык-постык, чүп-чар; отбросы общества түбәнлеккә төшкән кешеләр

отбросать (гл.) 1. разг. ...-га алып ташлау; отбросай камни в канаву ташларны канауга алып ташла; 2. (кончить бросать) ташлаудан туктау, ыргытудан туктау

отбросаться (гл.) простореч. ыргытышып туктау, ыргытышудан туктау

отбросить (гл.) 1. кого-что алып ташлау, читкә ыргыту; отбросить камень с дороги ташны юлдан алып ташлау 2. перен. кого-что (заставить отступить) чигендерү, чигенергә мәҗбүр итү 3. перен. что, разг. кире кагу, [алып] ташлау, ваз кичү; отбросить сомнения шик-шөбһәләрне алып ташлау 4. что (сеет, тень) төшерү

отбрякать (гл.) простореч. 1. (кончить брякать) шалтыратудан туктау, челтерәтүдән туктау; 2. (высказать, не стесняясь) турыдан-туры әйтү, әйтеп салу

отбузовать (гл.) простореч. тукмаклап ташлау, дөмбәсләп ташлау

отбуксировать (гл.)что буксир белән алып китү, буксирга алып илтеп кую

отбуксироваться (гл.) спец. -буксирга тагылып китү; отбуксироваться с мели сай җирдән буксирга тагылып китү

отбурить (гл.)горн. бораулап бетерү; отбурить скважину нефть коесын бораулап бетерү

отбурлить (гл.)ургылып чыгудан туктау (чишмә); быкырдап кайнаудан туктау (су); ярсып дулкынланудан туктау (диңгез)

отбучивать (гл.) тех. см. отбучить отбучиваться (гл.) страд. тех. 1. селтедә кайнатылу (мәсәлән, кер); 2. йомшартылу (иләү алдыннан тиренең махсус эремәләргә салып йомшартылуы)

отбучить (гл.) тех. 1. селтедә кайнатып алу (мәсәлән, керне); 2. йомшартып алу (тирене иләү алдыннан махсус эремәләргә салып)

отбушевать (гл.)туктау, давылланып туктау; буря отбушевала давыл туктады

отбывание (сущ.)(с) см. отбыть2; отбывание повинности хезмәт йөкләмәсен үтәү

отбывать (гл.) см. отбыть отбытие (сущ.)(с) см. отбыть; отбытие поезда поездның китүе

отбыть (гл.) 1. китү, китеп бару; делегация отбыла на родину делегация туган иленә кайтып китте 2. что (пробыть определенный срок) үтәү, срогын тутыру, …да булып кайту; отбыть вахту вахтада булып кайту; отбыть срок наказания җәзалау срогын тутыру

отвага (сущ.)(ж)батырлык, кыюлык, гайрәт

отвадить (гл.)кого-что от чего, прост. биздерү, ташлату; отвадить от курения тәмәке тартуны ташлату

отвадиться (гл.) разг. бизү, ташлау

отваживать (гл.) см. отвадить отваживаться I(гл.) разг. 1. см. отвадиться; 2. страд. биздерелү

отважность (сущ.)(ж)батырлык, кыюлык, йөрәклелек, гайрәтлелек

отважный (прил.)батыр, кыю, тәвәккәл, йөрәкле, гайрәтле, курыкмас; отважный воин батыр сугышчы

отвал (сущ.)(м) 1. см. отвалить1,3; отвал пластов катламнарны әйләндереп салу 2. (пласт земли) өем, чокыр казыганда читкә өелгән өем 3. (насыпь из пустых пород) ташландык тау токымы өеме; до отвала (отвалу) гарык булганчы; наесться до отвала гарык булганчы ашау

отваливать I(гл.) см. отвалить II(гл.) см. отвалять1

отваливаться (гл.) 1. см. отвалиться; 2. страд. от отваливать

отвалить (гл.)что 1. читкә аударып ташлау, читкә этәреп кую; әйләндереп салу; отвалить камень от входа керү юлыннан ташны читкә этәреп кую 2. прост. (расщедриться) чыгарып салу, чыгарып бирү; отвалить сто рублей йөз сум чыгарып салу 3. без доп. (отчалить) кузгалып китү (суднолар турында)

отвалиться (гл.) 1. кубу, кубып төшү; штукатурка отвалилась штукатурка кубып төшкән 2. разг. (откинуться) гәүдәне артка ташлау 3. прост. (насытившись, отодвинуться) туеп читкә тайпылу

отвальный (прил.) 1. кузгалып китү ...-ы; отвальный свисток кузгалып китүгә сызгырту; 2. разг. фам. устар. саубуллашу ...-ы; отвальная вечеринка саубуллашу кичәсе

отвальщик (сущ.)(м) спец. ишеп төшерүче (эшче); отвальщик соли тоз ишеп төшерүче

отвальщица (сущ.)(ж) спец. ишеп төшерүче хатын-кыз

отвалять (гл.) 1. басып кую; десять пар валенок отвалял ун кием киез итек басып куйган; 2. разг. фам. ничек итте шулай эшләп ташлау, әштер-өштер китерү; дело мигом отвалял эшне бик тиз әштер-өштер китерде

отвар (сущ.)(м)шулпа; рисовый отвар дөге шулпасы

отваривать (гл.) см. отварить отвариваться (гл.) 1. см. отвариться; 2. страд. от отваривать

отварить (гл.)что пешерү, пешереп алу; отварить мясо ит пешерү

отвариться (гл.)пешү, пешеп җитү, кайнап җитү

отварной (прил.)пешкән, пешер[ел]гән; отварное мясо пешкән ит

отварный (прил.)пешкән, кайнатылган, кайнатып пешерелгән; кайнаган; отварная вода кайнаган су (суытылган); отварное мясо пешкән ит. Отварный картофель суда пешерелгән бәрәңге

отвевать (гл.) см. отвеять отвеваться (гл.) страд. җилгәреп аерылу

отведать (гл.)что, чего, уст. (попробовать) татып карау, ашап (эчеп, кабып) карау, авыз итү

отведение (сущ.)(с) мн. нет, книж. 1. читкә юнәлдерү, читкә алып китү; отведение рек елгаларны читкә юнәлдерү; 2. бүлеп бирү; отведение участков земли җир участокларын бүлеп бирү

отведывать (гл.) см. отведать отведываться (гл.) разг. страд. тәме татып каралу, татылу, кабып каралу

Татарско-русский словарь:

от от-(первая составная часть сложных слов со значением относящийся к ухо, слуху )

оталгия (сущ.) мед. оталгия

отвес (сущ.) эк. отвес (документ, подтверждающий вес поставленного товара)

отгематома (сущ.) мед. отгематома

отделение (сущ.) воен. отделение

отенит (сущ.) хим. отенит (минерал урана)

отит (сущ.) мед. отит

откалау (многокр.) от оту; выигрывать (время от времени)

открытка (сущ.) см. ачык&хат

откыр (прил.) 1. смышлёный, даровитый, одарённый; ~ укучы одарённый ученик 2. восприимчивый; ~ акыл восприимчивый ум

отлет (сущ.) отлет (кусок ткани)

отличник (сущ.) отличник

отлично 1. (нареч.) отлично; эшләр ~ бара дела идут отлично 2. в знач.(сущ.) отлично (самая высшая оценка); ~га гына уку учиться только на отлично

ото ото-(первая составная часть сложных слов со значением относящийся к ухо, слуху )

отоген (прил.) мед. отогенный

отоларинголог (сущ.) мед. отоларинголог

отолитиаз (сущ.) мед. отолитиаз

отолог (сущ.) мед. отолог

отология (сущ.) мед. отология

отомикоз (сущ.) мед. отомикоз

отопластика (сущ.) мед. отопластика

оторея (сущ.) мед. оторея

оториноларингология (сущ.) мед. оториноларингология

отосальпингоскоп (сущ.) мед. отосальпингоскоп

отосклероз (сущ.) мед. отосклероз (хроническое заболевание, характеризующееся патологическим процессом во внутреннем ухе)

отоскопия (сущ.) мед. отоскопия

отпор : отпор бирү разг. дать отпор

отрез (сущ.) отрез (отрезанный кусок ткани)

отряд (сущ.) 1. воен. отряд || отрядный; ~ командиры командир отряда 2. отряд (группа, коллектив) || отрядный; пионер ~лары пионерские отряды 3. зоол. отряд (подразделение) в систематике животных; имезүчеләр ~ы отряд млекопитающих

отставка (сущ.) отставка

отставкадагы (прил.) отставной (генерал, полковник)

оттиск (сущ.) полигр. оттиск (типографский отпечаток текста, рисунка)

оттыру 1. (перех.) проигрывать/проиграть что (бой, сражение, деньги; ладью, матч, турнир) кому в чём, на чём (в карты, на бильярде, в соревновании, в споре) 2. (гл.)(неперех.) прогадать, проигрывать/проиграть; вакытта ~у прогадать (проиграть) во времени

оттырыш (сущ.) в разн. знач. проигрыш (в сражениях, в войне, в споре, в матче по футболу)

оттырышлы (прил.) проигрышный

оттырышсыз (прил.) беспроигрышный

оту (гл.)(перех.) 1. 1) в разн. знач. выигрывать/выиграть что (бой, битву, поединок, матч, пари), у кого, в чём, на чём (в соревнованиях, в матче, турнире, чемпионате) || выигрывание, выигрыш; лотерея билетына оту выиграть по лотерейному билету 2) обыгрывать/обыграть кого-л. (в шахматы, на бильярде, в карты) || обыгрывание 2. выгадывать/выгадать, выигрывать/выиграть || выгадывание; вакыт оту выиграть время 3. усваивать/усвоить, запоминать/запомнить, выучивать/выучить || усваивание, запоминание, выучивание; көй оту усвоить мотив (песни)

отчёт (сущ.) отчёт || отчётный; аванс ~ы авансовый отчёт

отылу (возвр.)- страд. от оту 1. (возвр.) проигрываться/проиграться; картада бик нык ~ сильно проиграть в карты 2. (гл.) страд. проигрываться

отырдан-отыры (нареч.) диал. ещё более; ещё пуще прост. отыры (нареч.) разг. всё больше и больше, всё более и более; ещё пуще прост. отыш (сущ.) 1. выигрыш; зур суммалы отыш крупный выигрыш 2. победа, успех; игенчеләрнең зур ~ы большая победа хлеборобов 3. выгода, польза; выигрыш; һәр техник яңалык нинди дә булса ~ бирә каждое техническое новшество приносит какую-нибудь пользу

отышлы (прил.) 1. выигрышный; ~ заем выигрышный заём 2. удачный; выгодный; ~ тема удачная тема 3. полезный; экономичный (метод); ике як өчен дә ~ экономик бәйләнешләр взаимовыгодные экономические связи

отышлылык (сущ.) выгодность, экономичность

отышсыз (прил.) спорт. ничейный; ~ уен ничейная игра ||(нареч.) вничью; уен ~ тәмамланды игра закончилась вничью

отышханә (сущ.) книжн. игорный дом





Тәсадеф

 

 

 

 

 

Сәхифә турында / О проекте