Русско-татарский словарь:
облом (сущ.)(м) 1. только ед. см. обломить, обломиться; 2. (место, от которого что-н. отломлено) сынган урын; 3. архит. архитектурада вак деталь; 4. истор. чыгынты (борынгы крепость стенасының алга чыгып торган урыны); 5. разг. пренебр. күсәк (зур гәүдәле, тәрбиясез һәм аңгыра кеше)
обломать (гл.) 1. что сындырып чыгу; обломать сучья ботакларны сындырып чыгу 2. перен. кого, прост. бөгү, күндерү; үгетләп ипкә китерү; обломать упрямца кире кешене үгетләп ипкә китерү
обломаться (гл.)сынып (ватылып) төшү; ручки кресел обломались креслоларның култыксалары сынып төшкән
обломить (гл.)что сындырып алу (ташлау, төшерү); обломить сук ботакны сындырып ташлау
обломиться (гл.)сынып (ватылып) төшү; перила лестницы обломились баскыч култыксасы сынып төшкән
обломовец (сущ.)(м) книж. неодобр. обломовчы (обломовчылыкка бирелгән кеше, ялкау кеше, сүлпән, ихтыярсыз, эшлексез кеше)
обломовский (прил.)обломовчылык ...-ы; обломовские привычки обломовчылык гадәтләре
обломовщина (сущ.)(ж)обломовчылык, ихтыярсызлык
обломок (сущ.)(м) 1. сынык, ватык, кыйпык; обломок статуи статуяның ватыгы 2. перен. калдык; обломок старого быта иске тормыш калдыгы
Татарско-русский словарь:
облом (сущ.) архит. обломы (архитектурные, протяженные архитектурно-пластические детали, различающиеся по профилю на прямолинейные и криволинейные)
обломовчылык (сущ.) обломовщина (безволие, состояние бездеятельности и лени)
Тәсадеф