Русско-татарский словарь:
конец (сущ.)(м) 1. оч; конец палки таяк очы; конец веревки бау очы 2. азак, ахыр; конец года ел ахыры; к концу дня көн азагына таба 3. (концовка) ахыр, азак, соңгы өлеш 4. перен. үлем 5. чик; положить конец чему-л. нинди дә булса эшкә чик кую без конца бик күп, игечиге юк, бик озак; в конце концов ахыр чиктә, ниһаять, бара торгач; до конца ахырына кадәр, беткәнче; из конца в конец бер башыннан икенче башына, аркылыга-буйга; концов не найти очына чыга алмау, рәтен таба алмау, рәтенә чыга алмау; концы в воду эзе дә калмас, эзе дә калмады; [ни] конца (ни) краю нет чему (бер эр әйбернең, эшнең) очы-кырые күренмәү; бик күп булу, бетәсе юк; один конец ни булса ул, ни генә булса да барыбер; под конец ахырда, ниһаять; свести (сводить) концы с концами тартып-сузып җиткерү, ничек кирәк алай җиткерү; со всех концов һәр (төрле) яктан
Татарско-русский словарь:
Тәсадеф