Русско-татарский словарь:
звездочет (сущ.)(м) уст. см. астролог звенеть (гл.)шалтырау, шылтырау, чылтырау, чыңлау, шыңгырдау; звенит колокольчик кыңгырау шалтырый; звенеть монетами акчалар чылтырату в ушах (в ухе, в голове) звенит колагы шаулый (шаулап тора), колагы чыңлап тора
зверюга м,(сущ.)(ж) разг. см. зверь звон (сущ.)(м)чың, шалтырау, шалтырау тавышы, чылтырау, чыңлау; шыңгырдау; звон колокола кынгырау чыңы звон в ушах колак шаулый; пошел звон по всему городу прост. хәбәр бөтен шәһәргә таралды
II(гл.) разг. 1. (издавать монотонный звук) чыңлау, чыңлап тору 2. перен. (надоедать) теңкәгә тию (нәрсәдер сөйләп)
прозвонить (гл.) 1. (о звонке, телефоне и т. п.) шалтырау; (о колоколе) чыңлау, [чаң] каккан тавыш ишетелү 2. что и с неопр. (звоном возвестить, объявить о чем-л.) чаң кагу, чаң кагып хәбәр итү (чакыру)
трель (сущ.)(ж)чут-чут итү, чутылдау; чың-чың итү, чыңлау; шылтырау; соловьиная трель сандугачның чут-чут итеп сайравы
Татарско-русский словарь:
чаңгылдату (гл.)(перех.) см. чыңгылдату чаңгылдау (гл.)(неперех.) см. чыңгылдау чаңгырау (гл.)(неперех.) см. чыңлау чаңгычы (сущ.) лыжник, лыжница
чеңләү (гл.)(неперех.) 1. см. чыңлау 2. книжн. петь || пение (у татар-мишарей при проводах невесты в дом жениха)
чыңгылдау (гл.)(неперех.) см. чыңлау2
чыңгырату (гл.)(неперех.) см. чыңлату чыңгырау (гл.)(неперех.) см. чыңлау чыңгырдату (гл.)(неперех.) см. чыңлату чыңгырдау (гл.)(неперех.) см. чыңлау чыңкый (прил.) диал. звенящий, звонкий
чыңлау (гл.)(неперех.) звенеть || звон
Тәсадеф