Русско-татарский словарь:
говорливый (прил.) 1. сүзчән, сөйләмчек, күп сөйләүчән 2. перен. чылтыравык; говорливый ручей чылтыравык инеш
дзекать (гл.) см. дзеканье дзинь чылт, чылтыр, зың (тәлинкә ватылган тавыш, кыңгырау тавышы)
дребезжать (гл.)чылтырау, шылтырау
журчать (гл.) 1. шылтырау, челтерәү, чылтырап агу; журчит ручей инеш чылтырап ага 2. перен. әкрен генә ишетелеп тору; журчит речь сөйләшкән тавыш әкрен генә ишетелеп тора
задребезжать (гл.)дерелди башлау, чылтырый (челтери) башлау; дерелдәп (чылтырап) китү
зазвенеть (гл.)шалтырый башлау, чылтырый башлау; яңгырый башлау; зазвенел колокольчик кыңгырау шалтырый башлады; зазвенели голоса тавышлар яңгырый башлады
зазвонить (гл.)шалтырый башлау, чылтырый башлау; зазвонить в колокол кыңгырау шалтырый башлады; зазвонил телефон телефон шалтырый башлады
зазвякать (гл.) разг. шылтырый башлау, чылтырый (чалтырый) башлау
звездочет (сущ.)(м) уст. см. астролог звенеть (гл.)шалтырау, шылтырау, чылтырау, чыңлау, шыңгырдау; звенит колокольчик кыңгырау шалтырый; звенеть монетами акчалар чылтырату в ушах (в ухе, в голове) звенит колагы шаулый (шаулап тора), колагы чыңлап тора
зверюга м,(сущ.)(ж) разг. см. зверь звон (сущ.)(м)чың, шалтырау, шалтырау тавышы, чылтырау, чыңлау; шыңгырдау; звон колокола кынгырау чыңы звон в ушах колак шаулый; пошел звон по всему городу прост. хәбәр бөтен шәһәргә таралды
звякать (гл.)чем и без доп. шалтырату; шалтырау, чылтырау; звякать ключами ачкычлар шалтырату
звякнуть (гл.) однокр. чем и без доп. шалтыратып (чылтыратып) кую; шалтырап (чылтырап) кую
лепет (сущ.)м: детский лепет 1) баланың бытылдавы; 2) перен. балаларча бытылдау; нежный лепет гөрләшү, чөкердәшү; лепет ручья инешнең чылтырап агуы
лепетать (гл.)что и без доп. 1. (о детях) тәтелдәү, бытылдау 2. перен. чылтырау, челтерәү; лыпыр-лыпыр килү
малиновый (прил.) 1. кура җиләге …ы; кура җиләгеннән ясалган; малиновое варенье кура җиләге вареньесы 2. (о цвете) куе алсу төстәге малиновый звон ягымлы нәфис кыңгырау тавышы (кыңгырау чылтыравы турында)
побрякать (гл.) разг. шалтыратып (шылтыратып, чылтыратып, дыңгырдатып) алу (бераз вакыт)
подребезжать (гл.)чылтырап китү шылтырап алу
продребезжать (гл.)чылтырап китү, шылтырап китү. Старые часы продребезжали пять часов иске сәгать бишне ″шыгырдатты″ (бишне сукты)
рочютный (прил.) 1. (невнятный) мыгыр-мыгыр (быдыр-быдыр) килеп..., мыгырдап...; аныксыз, аңлашылмый торган, ачык булмаган; ропотная речь мыгырдап сөйләү; 2. шаулы; шаулап торган, гүелдәп (чылтырап) торган; ропотная волна шаулы дулкыннар
серебристый (прил.) 1. көмешсыман [ялтыравыклы], көмеш төсле, көмештәй ак; серебристый иней көмешсыман бәс 2. перен. көмештәй саф, чылтырап торган; серебристый голосок көмештәй саф тавыш тополь серебристый бот. ак тирәк; серебристая чайка зоол. көмеш акчарлак
шепот (сущ.)(м) 1. пышылдау, пышылдап сөйләү 2. перен. (листьев) кыштырдау; (воды) чылтырау
шептать (гл.) 1. что и без доп. пышылдау; шептать на ухо колагына пышылдау 2. перен. (о листве) кыштырдау; (о воде, ручье) чылтырау 3. что разг. (передавать по секрету) чыш-пыш тарату, гайбәт тарату
Татарско-русский словарь:
агу I(неперех.) 1. 1) течь (о реке, воде в ней и т. п.); утекать, утечь (о жидкости из сосудов с худым дном, зерне из дырявого мешка и т. п.) || течение, утечка; суның агуын күзәтү наблюдать течение воды (за течением воды; как течёт вода) 2) протекать/течь || протекание (посередине, мимо чего) 3) протекать/протечь через что; течь (идти/пойти) поверх чего; су буаның өстеннән ага вода перетекает (идёт, пошла) через плотину 2. 1) течь, струиться; аның тамырларында аучы каны ага в его жилах струится (течёт) охотничья кровь 2) течь, идти/пойти (о слюне, крови из пореза и т. п.); вытекать/вытечь, выделяться/выделиться (о гное и т. п.); струиться, течь (идти) струёй (струйкой) (о крови, выдаиваемом молоке и т. п.) || течение, вытекание, выделение; кан агуын туктату остановить кровотечение 3. 1) течь, стекать/стечь, сбегать/сбежать (о дождевой воде с плаща, с крыши, по окну, стеклу, крыше; о поте со лба, по щекам; о слезах по лицу и т. п.) струиться, литься, катиться (о ручье, обильных слезах и т. п.) || течение, стекание, сток, сбегание; тир шундый ага... пот так и льёт (катится, струится) ...; чишмә чылтырап ага звонко струится ручей 2) идти (пойти, хлестать) потоком, хлестать (о крови; о потоке воды, вулканической лаве и т. п.) || поток 4. натекать/натечь; набежать (о берёзовом соке) || натекание; кәрәздән ярты савыт бал аккан из сот натекло полмиски мёда; өстәл астына бераз сөт аккан под стол натекло немного молока 5. течь, сыпаться (о зерне из бункера, песке, муке и т. п.); сыпаться (течь) струёй (струйкой), струиться, поструиться (о муке) 6. плыть (поплыть, идти/пойти, двигаться/ двинуться) по течению (о брёвнах, масляных пятнах на воде, плотах, льдинах и т. п.) 7. плыть/поплыть, течь/потечь, нестись/понестись (об облаках и т. п.) || поток; болытларның тиз агуы облака быстро несутся (текут); быстрый поток облаков 8. быть снесённым (унесённым) 9. вытекать/вытечь (о внутренностях задранного зверем животного, о глазах и т. п.) || вытекание; яраланган күзе аккан аның раненый глаз у него вытек 10. протекать/протечь, течь, подтекать, давать (дать) течь (о худом ведре, рассохшейся кадушке, новой лодке и т. п.) || протечка, течь, протекание; кисмәкнең агуын туктату остановить течь в кадушке 11. перен. течь, протекать/протечь, идти, плыть (о времени, жизни, годах и т. п.); утекать/утечь; бежать || течение, ход; бег; көннәрнең үз көенә генә агуы размеренное течение дней (будней); размеренный ход дней 12. перен. таять, плыть, уплывать/уплыть (о деньгах и т. п.) || таяние; акча ага гына, кая киткәнен дә белмәссең деньги так и тают (уплывают) неизвестно куда 13. перен. притекать, течь, плыть (о деньгах, денежных поступлениях, доходах и т. п.)
чалдырау (гл.)(неперех.) см. чылтырау чалдыру 1. (понуд.) от чалу I 2. (гл.)(перех.) захватывать/захватить, охватывать/охватить (серпом при жатве хлебов)
чурлау (гл.)(неперех.) диал. 1. урчать, бурчать || урчание, бурчание; эч ~ый в животе урчит 2. см. чылтырау чурригереско (сущ.) архит. чурригереско (стиль испанской и латиноамериканской архитектуры, названный по имени испанского архитектора Хосе Бенито де Чурригера и его братьев)
чылдыр (сущ.) 1. диал. см. чулпы(украшение для кос, накосник) 2. (подр.) см. чылтыр чылдыр-чылдыр см. чылтыр-чылтыр чылдырау (гл.)(неперех.) см. чылтырау чылт (подр.) звуку падения какого-л. предмета в воду
чылтыр I(подр.) звону бьющегося стекла и т. п. : звяк, дзинь, треньк
чылтыр-р см. чылтырI
чылтыр-чылтыр (подр.) звуку журчания речки или звяканью металлических предметов; звяк-звяк, дзинь-дзинь
чылтыравык (прил.) журчащий (ручеёк), звонкий, звенящий, тонкий (голос, голосок)
чылтырату (гл.)(перех.) 1. звякать, звенеть, бренчать, брякать, тренькать чем || звяканье, бряканье, бренчание, треньканье; кесәдәге акча һәм ачкычларын ~у звякать монетами и ключами в кармане
чылтырау (гл.)(неперех.) 1. дребезжать, звенеть, звякать, бренчать || дребезжание, звон, звяканье, бренчание; тәрәзә пыялалары ~авы дребезжание оконных стёкол 2. журчать, журчание (ручейков, речек; сай елга ~ап агар ( погов. ) мелкая речка течёт с журчанием; пустая бочка громко звенит
чылтырт (подр.) 1. см. чылтырI 2. (подр.) звону разбитого стекла и т. п.
Тәсадеф