Русско-татарский словарь:
заныть (гл.) 1. сызлый (әрни) башлау, сыкрый башлау; заныла больная нога авырткан аяк сызлый башлады 2. (захныкать) шыңшый башлау 3. разг. (жаловаться) сукрана башлау
захныкать (гл.) разг. 1. (заплакать) шыңшып елый башлау, шыңшый башлау 2. (начать жаловаться) сукрана башлау, шыңшый башлау
похныкать (гл.) разг. бераз шыңшып алу
расхныкаться (гл.) разг. 1. (начать хныкать) шыңшый башлау, шыңшырга тотыну, шыңшып елый башлау; 2. перен. (жаловаться) зарлану, сукрана башлау, зарланып сөйләү
хныканье (сущ.)(с) см. хныкать хныкать (гл.) разг. 1. шыңшу, шыңшып елау; ребенок хнычет бала шыңшып елый 2. перен. (слезливо жаловаться) шыңшу, зарлану
Татарско-русский словарь:
еламсырау (гл.)(неперех.) 1. хныкать, похныкивать/похныкать || хныкание; бала тагын ~ый, ашарга сорый ребёнок опять хнычет, просит есть 2. в знач.(нареч.) еламсырап слёзно, со слезами, сквозь слёзы, еле сдерживая слёзы; едва не плача; ~ап сөйләү говорить сквозь слёзы
елау (гл.)(неперех.) 1. прям., перен. плакать, рыдать, реветь || плач, рыдание, рёв; бала ~вы детский плач (рыдание, рёв); ябалак ~вы плач совы; акырып (үкереп) ~у плакать навзрыд, рыдать; үкереп-үкереп ~у ревмя реветь; нигә инде бу ~улар? к чему эти рыдания? туйганчы ~у наплакаться вдоволь; выплакаться; ~маган балага имчәк бирмиләр (посл.) дитя не плачет-мать не разумеет; чынлап еласаң, сукыр күздән дә яшь чыга (посл.) если сильно захотеть-всё сбудется (букв. если всерьёз плакать, то даже из слепых глаз слёзы потекут) 2. в знач.(прил.) елаган см. елаулы 3. перен. ныть; плакать, хныкать || нытьё, хныканье; зарланырга, ~рга ярата любит жаловаться, хныкать; синең ~вың бетмәде инде! надоело твоё нытьё (хныканье)!
зарлану (гл.)(неперех.) 1. жаловаться, сетовать на кого-л., что-л.; роптать || сетование; роптание, ропот; язмыштан ~у сетовать на судьбу; авыр тормыштан ~у сетовать на тяжёлую жизнь; балалардан ~у жаловаться на детей 2. перен. ныть, хныкать, надоедливо жаловаться, плакаться; скулить; канючить прост. || нытьё, хныканье; ни дип һаман ~асың что ты всё время ноешь?
пыскылдау (гл.)(неперех.) 1. тихо шипеть || тихое шипение (тлеющих головешек коптилки); янган бүрәнәләр ~п ята шипят (лежащие на земле) обгорелые брёвна 2. хныкать || хныкание, тихий плач 3. сипеть (о голосе) 4. в знач.(нареч.) пыскылдап 1) с тихим шипеньем; ~п яну гореть с тихим шипеньем 2) сипло; ~п сөйләү сипло говорить
сыктану (гл.)(неперех.) диал. см. сыкрану сыктау (гл.)(неперех.) тихо плакать, всплакнуть, всхлипывать/всхлипнуть, хныкать || тихий плач, всхлипывание, хныканье
сытылу 1. (гл.) страд. от сыту; урындык ~ды скамейка раздавлена; шеш ~у прорвался нарыв 2. перен. хмуриться, нахмуриться; ~ып җылый башлады он нахмурился и начал плакать; чырае ~ды лицо её нахмурилось 3. перен. плакать, хныкать; юк-бар сүзгә дә ~а плачет из-за пустяков
шыгырдау (гл.)(неперех.) 1. скрипеть, заскрипеть, поскрипеть, скрежетать; хрустеть, захрустеть, шуршать; трещать, затрещать || скрип, скрежет, треск; звон; майламаган арба тәгәрмәче кебек ~ый как немазаное (несмазанное, неподмазанное) колесо скрипит 2. перен. разг. ныть, хныкать; ворчать, роптать, сетовать; кирәк диеп ~ама, кирәкми дип ~ама ( погов. ) не хнычь, когда не хватает, не ропщи, когда избыток; ~арсың, мыгырдарсың, барыбер риза булырсың поворчишь, побурчишь, всё равно согласишься 3. разг. перен. скрипеть, существовать, жить с трудом, через силу;-ни хәл?-әкренләп, ~ыйбыз-как живём (как здоровье)?-скрипим потихоньку
шыңрау (гл.)(неперех.) см. шыңгырдау шыңшу (гл.)(неперех.) 1. скулить, тихо выть (о собаке); ~ымас эт булмас ( погов. ) не было так, чтобы собака не скулила 2. перен. хныкать (о человеке), негромко плакать (о детях); малай ~ый ук башлады мальчик совсем захныкал 3. перен. разг. хныкать, ныть, плакаться, жаловаться || хныканье, нытьё; һавалар бозылды, дип ~ыды карчык старушка ныла, что погода испортилась 4. перен. разг. напевать; тихо, про себя петь; петь под нос; борынгы көйләрне ~у тихо петь старинные песни
шыңшучан (прил.) любящий хныкать, нытик; плаксивый человек, плакса
ыңгырашу (гл.)(неперех.) 1. стонать, стенать, охать, кряхтеть || стон, стоны, стенания, оханье, кряхтенье; 2. перен. разг. жаловаться; хныкать, скулить
Тәсадеф