Русско-татарский словарь:
бурчать (гл.) 1. что и без доп. мыгырдау; мыгырдану; что ты там бурчишь? син анда нәрсә мыгырдыйсың? 2. чурлау, быкырдау (эч турында); бурчит в животе безл. эче чурлый
журчать (гл.) 1. шылтырау, челтерәү, чылтырап агу; журчит ручей инеш чылтырап ага 2. перен. әкрен генә ишетелеп тору; журчит речь сөйләшкән тавыш әкрен генә ишетелеп тора
зажурчать (гл.)челтерәп ага башлау; зажурчали ручьи чишмәләр челтерәп ага башлады
мурчать (гл.) обл. см. ворчать мускат (сущ.)(м) 1. (мускатный орех) мөшкәт чикләвеге 2. (сорт винограда) мускат 3. (вино) мускат
пробурчать (гл.) разг. 1. мыгырдап кую; пробурчал какие-то слова ниндидер сүзләр мыгырдап куйды; 2. (берникадәр вакыт) мыгырдану, (берникадәр вакытны) мыгырданып үткәрү; пробурчал целый час бер сәгать вакытны мыгырданып үткәрде, бер сәгать буе мыгырданды
проурчать (гл.) разг. быгырдап кую; проурчало в животе эче быгырдап куйды
урчание (сущ.)(с) см. урчать урчать (гл.) 1. (о собаке) ырылдау; (о кошке) мырылдау, мыраулау 2. безл. (в желудке) быгырдау, чурлау, гөбердәү
фурчать (гл.) простореч. быкырдау; в животе фурчит эч быкырдый
Татарско-русский словарь:
борлыгу (гл.)(неперех.) диал. 1. расстроиться; горевать, печалиться, терзаться, сокрушаться, кручиниться || расстройство, горе, печаль; ~ып утыру сидеть опечалившись (пригорюнившись), опечалиться, пригорюниться 2. бурлить, урчать (в животе)
быгырдау (гл.)(неперех.) разг. 1. бурлить, клокотать, урчать, бурчать || бурление, клокотание, урчание; самоварда су ~ый в самоваре вода бурлит; эч ~ый живот урчит 2. см. быдырдау быдыр-быдыр : быдыр-быдыр сөйләшү тихо бормотать
быдырдау (гл.)(неперех.) разг. бормотать, невнятно говорить; бурчать разг. || бормотание
быҗырдау (гл.)(неперех.) 1. урчать, бурчать разг. || урчание, бурчание; нишләптер эчем ~ый почему-то в животе бурчит 2. разг. раскисать/раскиснуть; яңгырдан соң юллар, сукмаклар ~ап калды после дождя дороги, тропинки раскисли
мыгырдавык (прил.) см. мыгырдык мыгырдану (возвр.) от мыгырдау 1. брюзжать, бурчать, ворчать (непрерывно, постоянно); күршем нәрсәдер ~а сосед что-то бурчит 2. бормотать про себя
мыгырдау (гл.)(неперех.) 1. ворчать, бурчать, проворчать, брюзжать || ворчание, бурчание 2. бормотать || бормотание; борын астыннан гына ~ пробормотать под нос
мыгырдашу (гл.) взаимно-совм. от мыгырдау; бормотать, пробормотать, бурчать, ворчать, брюзжать, роптать, сетовать (о многих)
мыраулау (гл.)(неперех.) мурлыкать, урчать (о кошке и других кошачьих) || мурлыканье; якында гына мәче ~ый где-то рядом мурлычет кошка
челтерәү (гл.)(неперех.) журчать || журчание
чурлау (гл.)(неперех.) диал. 1. урчать, бурчать || урчание, бурчание; эч ~ый в животе урчит 2. см. чылтырау чурригереско (сущ.) архит. чурригереско (стиль испанской и латиноамериканской архитектуры, названный по имени испанского архитектора Хосе Бенито де Чурригера и его братьев)
чылтырау (гл.)(неперех.) 1. дребезжать, звенеть, звякать, бренчать || дребезжание, звон, звяканье, бренчание; тәрәзә пыялалары ~авы дребезжание оконных стёкол 2. журчать, журчание (ручейков, речек; сай елга ~ап агар ( погов. ) мелкая речка течёт с журчанием; пустая бочка громко звенит
шарлату (гл.)(перех.) разг. см. шарландыру шарлау (гл.)(неперех.) клокотать, бурлить, шуметь, журчать (о воде, жидкости)
шылтыравык (сущ.) см. шалтыравык шылтыравыклы (прил.) разг. см. шалтыравыклы шылтырату (гл.)(неперех.) см. шалтырату шылтырау (гл.)(неперех.) 1. см. шалтырау 2. журчать || журчание; ~п агу журчать, течь с журчанием, течь (легко) журча
ыр-мыр : ыр-мыр килү (итү) 1) урчать || урчание (о собаке, зверях) 2) перен. прост. рычать, ссориться
ырылдау (гл.)(неперех.) 1. рычать, рыкать, урчать, рявкать (о собаке, зверях) || рычание, урчание, рык 2. перен. прост. рычать, зарычать на кого
ырылдашкалау (многокр.) от ырылдашу; рычать, урчать (время от времени)
Тәсадеф