Русско-татарский словарь:
автоугонщик (сущ.)(м)автомобиль урлаучы
багрить I(гл.) 1. багор белән чыгару; 2. перен. простореч. вульг. чәлү, чәлдерү, эләктерү (урлау)
бесславить (гл.)хурлау, яманлау, яман атын сату
бесчестье (сущ.)(с) уст. хурлау, мәсхәрәләү; намусына (вөҗданына) тукыну; нанести бесчестье кому-л. кемнеңдер намусына тукыну
бурчать (гл.) 1. что и без доп. мыгырдау; мыгырдану; что ты там бурчишь? син анда нәрсә мыгырдыйсың? 2. чурлау, быкырдау (эч турында); бурчит в животе безл. эче чурлый
величальный (прил.)мактау ...-ы, олылау ...-ы, котлау ...-ы, зурлау ...-ы; величальные песни мактау җырлары
возвеличить (гл.)кого-что, высок. югары күтәрү, олылау, зурлау; возвеличить свой народ үз халкыңны олылау
воровать (гл.) 1. кого-что урлау 2. (заниматься воровством) урлашу караклык итү
выкрасть (гл.)кого-что урлау, урлап алу, урлап бетерү (алып китү)
выштукатурить (гл.)штукатурлау, штукатурлап чыгу
глумливый (прил.) разг. устар. 1. (о человеке) мыскылларга (хурларга) яратучан, мәсхәрәләүчән; 2. (о речах, словах) мыскыллау ...-ы, хурлау ...-ы, мәсхәрәләү ...-ы; глумливые речи мыскыллау сүзләре, мәсхәрәләү сүзләре
заушить (гл.) устар. 1. колак төбенә кундыру, колак төбенә утырту; 2. перен. (оскорбить) хурлау, мыскыл итү, мыскыллау
зашнуровать (гл.)что шнурлау, шнур белән бәйләү (бәйләп кую)
заштриховывать (гл.) см. заштриховать заштукатуривать (гл.) см. заштукатурить заштукатуриваться (гл.) см. заштукатуриться заштукатурить (гл.)что штукатурлау, штукатурлап чыгу
изнизать (гл.) 1. разг. тезүгә тотып бетерү; изнизать весь жемчуг бөтен энҗене тезүгә тотып бетерү; 2. устар. тезеп матурлау; изнизать жемчугом парчу парчаны энҗе тезеп матурлау
изоткать (гл.) 1. тукып бизәү, тукып матурлау; изоткать золотом материю материяне алтын белән тукып бизәү; 2. обл. тукуга тотып бетерү; изоткала 10 кг пряжи тукуга 10 кг җеп тотып бетердем
изубрать (гл.) обл. бизәү, матурлау
конокрадство (сущ.)(с) мн. (нет)ат урлау
кража (сущ.)(ж)урлау, урлану
красить (гл.) 1. что буяу, ману (буяуга) 2. кого-что матурлау, бизәү; труд красит нашу жизнь хезмәт безнең тормышыбызны матурлый
красть (гл.)кого-что урлау
лаяться (гл.) простореч. вульг. 1. (ругаться) сүгенү; 2. (набрасываться с руганью) хурлау, тиргәү, өрү
лимонить (гл.)арго чәлдерү, сугу (урлау мәгънәсендә)
лямзить (гл.) простореч. вульг. чәлү, эләктерү (урлау мәгънәсендә)
II(гл.)что акбурлау, акбур белән ышку, акбур сөртү
навести (гл.) 1. кого-что китереп бәрдерү, илтеп бәрдерү; навести в темноте на столб караңгыда баганага илтеп бәрдерү 2. кого-что илтеп (китереп) чыгару; юнәлтү, төшерү; навести на след эзгә төшерү 3. перен. кого-что калдыру, төшерү; навести на размышления уйга калдыру; навести на подозрение шиккә төшерү 4. перен. что юнәлтү, турылау, төзәү, төбәү; навести бинокль бинокльне юнәлтү; навести орудие орудиене төбәү 5. что салу, төзү; навести мост күпер салу 6. что; навести порядок тәртип урнаштыру; навести чистоту чисталык урнаштыру; навести лоск на что ялтырату; навести красоту матурлау 7. кого-чего, разг. (берникадәр) китерү, китереп кертү, кертеп (китереп) тутыру; навести в дом гостей өйгә кунаклар китереп тутыру навести критику на кого-что тәнкыйтьләү; навести на ум акылга өйрәтү; навести речь (разговор) на что сүзне икенче бер нәрсәгә күчерү, сүзне икенче бер нәрсәгә юнәлтү (бору); навести справку о ком-чем белешү; навести страх на кого-что куркуга төшерү; навести тоску на кого-что эчен пошыру
наворовать (гл.)что, чего урлап җыю, бик күп урлау
II(гл.)что акбурлау, акбур сөртү (сөртеп кую), акбурлап кую
обвинять (гл.) см. обвинить обвиняться (гл.) страд. гаепләнү; преступник обвинялся в краже со взломом җинаятьче йозак ватып урлауда гаепләнгән иде
обрешетить (гл.) 1. араталау (каралты түбәсенә колгалар яки такталар тезү); 2. челтәрләү, рәшәткәләү (стенаны штукатурлау өчен)
оперить (гл.)каурыйлау, каурый кую, кош йоны (каурыйлар) белән матурлау
оскорбитель (сущ.)(м) книж. хурлаучы, йөзгә кара ягучы, мәсхәрә итүче
оскорбить (гл.)кого-что хурлау, мыскыллау, мыскыл итү, мәсхәрә итү, намусына тию оскорбить действием кыйнау, яңаклау
оскорбление (сущ.)(с) 1. см. оскорбить; 2. хурлау, мыскыллау, рәнҗетү; осыпать оскорблениями хурлап ташлау
осуждать (гл.) см. осудить осуждение (сущ.)(с) 1. юр. хөкем итү, гаепләп карар чыгару 2. (порицание) шелтә, хурлау, начар дип табу
отделать (гл.) 1. что (придать законченный вид) эшен бетерү, эшен төгәлләү; эшкәртеп чыгу, җиренә җиткерү; отделать статью мәкаләне эшкәртеп чыгу 2. что-чем (украсить) бизәкләү, матурлау; отделать платье вышивкой күлмәкне чигеп бизәкләү 3. кого, прост. (выругать, избить) бик нык тиргәү (сугу)
отштукатуривать (гл.) см. отштукатурить отштукатурить (гл.)что штукатурлау, штукатурлап чыгу (бетерү)
оформитель (сущ.)(м)бизәүче, матурлаучы; оформить итүче
охаять (гл.)кого-что, прост. яманлау, хурлау
охуждать (гл.) устар. әшәке дип тану, хурлау, начар дип табу
охулить (гл.) устар. простореч. хурлау, яманлау, яман атын сату
оштукатурить (гл.)что штукатурлау, штукатурлап чыгу
педикюр (сущ.)(м)педикюр (аяк тырнакларын матурлау һәм аяктагы сөялләрне китәрү)
перенесение (сущ.)(с) см. перенести перенести (гл.) 1. кого-что күчерү, [күтәреп] чыгару, алып чыгу; перенести через реку елга аркылы алып чыгу 2. кого-что күчерү, ташу; перенести вещи в комнату әйберләрне бүлмәгә ташу 3. перен. кого-что юнәлдерү, күчерү, алып киту; мысли перенесли его в прошлое уйлары аны уткән көннәргә алып киттеләр 4. что күчерү; перенести столицу в другой город башкаланы бүтән шәһәргә күчерү 5. что күчерү, кичектерү, калдыру; перенести заседание утырышны кичектерү 6. что (икенчегә) юнәлдерү, күчерү; перенести внимание на другое игътибарны икенче бер әйбергә юнәлдерү 7. что кичерү, баштан кичерү (үткәрү); перенести болезнь авыру кичерү 8. что чыдап (түзеп) тору, сабыр итү, күтәрү; он не мог перенести этого оскорбления мондый хурлауны ул күтәрә алмады
перетаскать (гл.)кого-что 1. разг. ташу, ташып бетерү (бер-бер артлы); перетаскать все дрова барлык утынны ташып бетерү 2. (постепенно выкрасть) урлау, берәмләп урлап бетерү
перешнуровать (гл.)что яңадан (кабаттан) шнурлау
перештукатурить (гл.)что 1. (заново) яңадан (кабаттан) штукатурлау 2. (все, многое) штукатурлап чыгу (бетерү)
плагиировать (гл.) книж. редко плагиаторлык итү, урлау (чит кеше фикерен, чит кеше хезмәтен); плагиировать чужую идею чит кеше идеясен урлау
поворовать (гл.) 1. урлаштыргалап йөрү, урлап йөрү; 2. разг. урлау, урлап бетерү; урлап алып чыгу; у меня поворовали много вещей минем күп әйберемне урладылар
подтибрить (гл.) простореч. фам. неодобр. урлау, чәлү, чәлдерү
подцапать (гл.) простореч. см. подцапнуть подцапнуть (гл.) простореч. эләктерү, чәлдерү, урлау
покрасть (гл.) разг. урлау (күп итеп), урлап бетерү; все вещи покрали бар әйберне урлап бетерделәр
поноситель (сущ.)(м) книж. устар. хурлаучы, тиргәүче, яла ягучы
II(гл.)кого-что (ругать) каты хурлау, яманлау, тиргәү; тетеп салу
поносный (прил.) книж. устар. хурлау...-ы тиргәү...-ы, яманлау...-ы; поносные слова хурлау сүзләре
порочить (гл.)кого-что яманлау, хурлау, кара ягу, яман атын сату
потаскать (гл.) разг. 1. бераз ташу; потаскать дров бераз утын ташу; 2. бераз тарткалау; потаскать за волосы чәчләрен бераз тарткалау; 3. (украсть) урлау, урлап бетерү
похититель (сущ.)(м)урлаучы, урлап китүче, чәлдерүче
похитить (гл.)кого-что урлау, чәлдерү, урлап китү, урлап алып китү, чәлдереп китү
похищение (сущ.)(с) см. похитить; похищение документов документлар урлау
прикрасы (сущ.) мн. разг. 1. (преувеличения) арттыру, күпертү (сөйләгәндә) 2. (приукрашивания) матурлау, бизәү, шомарту (сөйләгәндә) без прикрас булганынча, арттырмыйча, күпертмичә
приукрасить (гл.)кого-что. разг. 1. бераз матурлау (бизәү); приукрасить комнату бүлмәне бераз бизәү 2. матурлап күрсәтү, шомартып күрсәтү; арттырып күрсәтү, арттыру, бизәү, җанландыру (сөйләгәндә, язганда һ. б. ш.); приукрасить чьи-л. способности берәүнең сәләтен арттырып күрсәтү; приукрасить рассказ выдумками хикәяне уйдырмалар белән бизәү
прихорашивать (гл.)кого-что. разг. матурлау, көязләндерү, купшыландыру
профанация (сущ.)(ж) книжн. профанация, кадерен җибәрү (китәрү), кимсетү, түбәнсетү, бозу, хурлау; профанация науки фәннең кадерен китәрү
профанировать (гл.)что, книжн. кадерен җибәрү (китәрү), кимсетү, түбәнсетү, бозу, хурлау
прошнуровать (гл.)что шнурлау, шнурлап чыгу, шнур үткәреп чыгу; прошнуровать тетрадь дәфтәрне шнурлау
проштукатурить (гл.)что штукатурлау, штукатурлап чыгу; проштукатурить стены стеналарны штукатурлау
расхититель (сущ.)(м)урлаучы, талаучы (күбесенчә җәмәгать милкен урлаучыга карата әйтелә)
расхитить (гл.)что урлау, урлап бетерү; талау; расхитить имущество мөлкәтне урлап бетерү
расхулить (гл.) устар. простореч. бик нык яманлау, хурлау, бетереп ташлау; бик нык шелтәләү, сүгеп ташлау, тиргәп ташлау
ретушь (сущ.)(ж)ретушь (фотография негативларын һәм рәсемнәрен матурлау, бизәү)
ругательски ругательски ругать = бик нык (каты) сүгү, хурлау
сбондить (гл.) простореч. вульг. чәлдерү (урлау)
святотатство (сущ.)(с) книжн. хурлау, мыскыл (мәсхәрә) итү, мәсхәрәләү
скотокрадство (сущ.)(с) мн. нет, право терлек урлау, терлек урлаучылык
скрасть (гл.) 1. обл. (украсть) урлау, 2. перен. (сделать менее заметным) каплау, яшерү, беленмәслек итү
слямзить (гл.) простореч. сыпырту, чәлү, урлау
спялить (гл.) 1. киергедән салдырып алу, киергедән салдыру; 2. простореч. вульг. (киемен) салдыру, салдырып алу (урлау, талау мәгънәсендә)
спятить (гл.) простореч. 1. обл. вульг. (этеп) күчерү, (урыныннан) кузгату, чигендерү; этот шкаф не спятишь отсюда бу шкафны моннан кузгата алмассың; 2. (со словами ″с ума″ или без них) фам. акылдан язу, акылдан шашу; 3. вульг. чәлү, чәлдерү, урлау
срамить (гл.)кого-что, разг. 1. (навлекать позор) хур итү, хурлыкка төшерү, оятка калдыру 2. (ругать, уличая в чем-л. позорном) хурлау, оялту, гарьләндерү
стащить (гл.) 1. кого-что өстерәп (сөйрәп) төшерү; тартып төшерү, тартып алу; (с мели) тартып чыгару; стащить мешок с телеги капчыкны арбадан сөйрәп төшерү; стащить скатерть со стола эскәтерне өстәлдән тартып алу; стащить одеяло со спящего йоклап яткан кешенең өстеннән юрганын тартып алу 2. что, разг. (одежду, обувь с кого-л.) салдырып алу, тартып салдырып алу; (с себя) салып ташлау; стащить сапоги итекләрен салдырып алу 3. кого-что (переместить) сөйрәп (өстерәп) төшерү, тартып илтү, тартып илтеп төшерү; стащить лодку в воду көймәне сөйрәп суга төшерү 4. кого-что ташу, ташып кую; стащить мешки в одно место капчыкларны бер урынга ташып кую 5. кого-что. разг. (украсть) чәлдерү, урлау
стибрить (гл.) простореч. вульг. чәлдерү, сыптыру (урлау мәгънәсендә)
стыдить (гл.)кого 1. оялту; гарьләндерү 2. разг. (позорить) хур итү, хурлыкка төшерү; хурлау
сцапать (гл.) 1. простореч. (взять, схватить) эләктерү, эләктереп алу; 2. обл. чәлдерү (урлау мәгънәсендә)
тащить (гл.) 1. кого-что сөйрәп (өстерәп) алып бару, сөйрәп (өстерәп) алып килү, китерү; тащить бревно бүрәнә сөйрәп алып килү 2. кого-что. разг. илтү, алып бару (кайту, китү); тащить покупки домой сатып алган әйберләрне өйгә алып кайту 3. кого-что. разг. (тянуть за собой) өстерәү, сөйрәү; куда ты меня тащишь? син мине кая өстерисең? 4. что суыру, суырып алу, тартып чыгару; тащить гвоздь из стены стенадан кадак суырып алу 5. кого-что. разг. (воровать) чәлдерү, урлау
тибрить (гл.) простореч. вульг. сөртү, чәлү, урлау
тырить (гл.) простореч. вульг. урлау, чәлдерү
тяпать (гл.) простореч. 1. (ударять, рубить) чабу; 2. (хватать) тоту, тотып алу, эләктерү; 3. (красть, воровать) урлау, сөртү, чәлдерү; 4. чүмерү; 5. әштер-өштер эшләү; 6. вульг. (приобретать, добывать) табу, алу
у (прист.), фигыль ясауда кулланылып, татар теленә түбәндәге чаралар ярдәмендә тәрҗемә ителә; 1. китү дигән дәрәҗә фигыле ярдәмендә, мәс. увезти алып китү; улететь очып китү; ускакать чабып китү 2. кыскарту дигән фигыль ярдәмендә. мәс. урезать кисеп кыскарту; ушить бөгеп кыскарту 3. чыгу дигән дәрәҗә фигыле ярдәмендә, мәс. убелить агартып чыгу; устлать җәеп чыгу 4. бетерү дигән дәрәҗә фигыле ярдәмендә, мәс. уместить сыйдырып бетерү 5. җитү дигән дәрәҗә фигыле ярдәмендә, мәс. упечься пешеп җитү; укиснуть әчеп җитү 6. калу дигән дәрәҗә фигыле ярдәмендә, мәс. уберечь саклап калу; удержать тотып калу 7. кую дигән дәрәҗә фигыле ярдәмендә, мәс. уготовить хәзерләп кую; упрятать яшереп кую 8. төшү дигән дәрәҗә фигыле ярдәмендә, мәс. улучшить яхшырта төшү 9. алу дигән дәрәҗә фигыле ярдәмендә, мәс. унаследовать мирас итеп алу; усыновить уллыкка алу 10. бирү дигән дәрәҗә фигыле ярдәмендә, мәс. увещать үгет-нәсихәт бирү; удостоверить таныклык бирү 11. тутыру дигән фигыль ярдәмендә, мәс. усеять чәчеп тутыру; усыпать сибеп тутыру 12. кимү дигән фигыль ярдәмендә, мәс. усохнуть кибә-кибә кимү; угореть янып кимү 13. кайбер приставкалы фигыльләрнең бары тик төп фигыле генә тәрҗемә ителә, мәс. ужалить чагу; украсть урлау
убрать (гл.) 1. кого-что җыеп алу, җыештырып (җыеп) кую, алып кую; убрать посуду со стола өстәлдән савыт-сабаны җыеп алу; убрать книги в шкаф китапларны шкафка алып кую 2. что урып-җыю, җыеп алу; убрать зерновые бөртекле ашлыкларны урып-җыю 3. кого-что кыскарту, төшереп калдыру; убрать из повести длинноты повестьтагы күп сүзле урыннарны кыскарту 4. что җыештыру; убрать помещение бүлмәне җыештыру 5. кого-что бизәү, матурлау, җиһазлау; киендерү; убрать комнату цветами бүлмәне чәчәкләр белән бизәү; убрать невесту уст. кәләшне киендерү
украсить (гл.)кого-что чем 1. бизәү, бизәкләү, матурлау, чибәрләү; украсить дом флагами йортны флаглар белән изәү 2. перен. бизәү, матурайту, ямьләндерү; украсить жизнь кому-л. кемнең дә булса тормышын ямьләндерү
украсть (гл.)кого-что урлау, урлап китү
умыкание (сущ.)(с)кыз урлау
умыкать (гл.) простореч. см. замыкать. Умыкали сивку крутые горки см. укатать (гл.) см. умыкнуть умыкаться (гл.) простореч. см. замыкаться умыкнуть (гл.)кого кыз урлау
уничижать (гл.) книж. устар. түбәнсетү, кимсетү, хурлау, мыскыллау, хәкарәт итү
урчание (сущ.)(с) см. урчать урчать (гл.) 1. (о собаке) ырылдау; (о кошке) мырылдау, мыраулау 2. безл. (в желудке) быгырдау, чурлау, гөбердәү
утачка (сущ.)(ж) мн. нет, сапож., порт. см. утачать утащить (гл.)кого-что 1. өстерәп (сөйрәп) алып китү; утащить мешок в подвал капчыкны өстерәп подвалга алып китү 2. перен. шутл. (повести с собой) ирексезләп алып китү, көчләп алып китү; утащить кого-л. в гости кемне дә булса ирексезләп кунакка алып китү 3. (украсть) урлау, чәлдерү, сорамыйча алып китү
ущемить (гл.) 1. что кысу, кыстыру ; ущемить руку дверью кулны ишеккә кыстыру 2. перен. кого-что (стеснить) кысу, чикләү; ущемить чьи-л. права кемнең дә булса хокукларын чикләү 3. перен. кого-что (оскорбить) рәнҗетү, мыскыл итү, кимсетү, хурлау, тию; ущемить достоинство кешелек дәрәҗәсенә тию
хапнуть (гл.) однокр. что и без доп. , прост. (украсть) урлау, чәлдерү, эләктерү
хапуга м,(сущ.)(ж) прост. взятка алучы, ришвәт алучы; урлаучы, чәлдерүче
Татарско-русский словарь:
автоурлаучы (сущ.) автоугонщик
акбурлану (возвр.) белиться (быть выбеленным) мелом; намеливаться разг. акбурлаттыру (понуд.) от акбурлау
акбурлау (гл.)(перех.) белить (побелить) мелом; намеливать/намелить
арматурлану (гл.) страд. от арматурлау армироваться
бурлау (гл.)(перех.) диал. белить (потолок, стены и т. п.)
гидай (прил.) книжн. 1. бедный, обездоленный; ~ казах бедный казах; ~ егетләр бедные парни, бедняки 2. неумелый, неспособный; бездарный ||(сущ.) 1. бедняк, неимущий; аксөякне мактап, ~ны хурлау восхваляя аристократов, охаивать бедняков 2. босяк, оборванец; батрак Сибай дигән ~ босяк по имени Сибай-батрак
зурлану (гл.)(неперех.) редко 1. (гл.) страд. от зурлау 2. важничать, гордиться, возгордиться, вести себя важно, высокомерно; ~ып җавап бирү отвечать важно, отозваться с надменностью
зурлау (гл.)(перех.) 1. чтить, почтить, оказывать почести || 1) почтение, почесть 2) почтительный; кунакны ~п каршылау встречать гостя с почестями 2. возвеличивать/возвеличить, превозносить/превознести, восхвалять/восхвалить кого, что-л. || 1) возвеличивание, возвеличение, превозношение, восхваление 2) величальный, хвалебный; үзен ~п йөрүчеләр бар бит есть же люди, которые восхваляют себя; ~у җырлары величальные песни
каламбурлау (гл.)(перех.) каламбурить
мал урлау (сущ.) юр. скотокрадство (тайное или открытое похищение лошадей и другого крупного скота)
матурайту (гл.)(перех.) см. матурлау матурайтылу (гл.) страд. от матурайту украшаться, разукрашиваться; быть украшенным, разукрашенным
матурландыру (гл.)(перех.) редко. см. матурлау матурлану (возвр.) от матурлау 1. принаряжаться/принарядиться, прихорашиваться, охорашиваться, приукрашиваться, приукрашаться/приукраситься; наводить/навести (себе) красоту; көзге алдында ~у прихорашиваться перед зеркалом 2. 1) становиться/стать красивым (пригожим, прелестным); хорошеть, похорошеть; кызчык тазарды, ~ды девочка поправилась, похорошела 2) в разн. знач. становиться/стать красивым; хорошеть, похорошеть; украшаться/украситься; авылыбыз ничек ~ган! как похорошела наша деревня! 3. становиться/стать стройным, статным; гәүдәгә тагын да ~ды ул он стал ещё более стройным (статным) 4. становиться/стать мелодичным, благозвучным (о песне, мелодии)
матурлату (понуд.) от матурлау
матурлау (гл.)(перех.) 1. в разн. знач. украшать/украсить, красить, разукрашивать/разукрасить кого-л., что-л.; делать, сделать красивым, наряжать/нарядить кого-л., что-л.; прихорашивать, охорашивать кого-л., что-л.; күлне камыш ~ый, ирне намус ~ый (посл.) озеро украшает камыш, мужчину красит честь 2. муз. делать, сделать мелодичным, благозвучным (песню)
нурлану (гл.) страд. от нурлау 1. светиться, лучиться; излучаться/излучиться, озаряться/озариться || лучеиспускание, излучение, озарение; йолдыз ~ып тора звезда светится 2. перен. сиять, засиять, блистать, блестеть, просветлеть, озаряться/озариться; оживиться (о лице, глазах)
нурлау (гл.)(перех.) 1. 1) излучать/излучить, озарять/озарить; освещать/осветить 2) перен. озарять (лицо, глаза) 2. перен. украшать/украсить, красить; хатын-кызны чәч ~ый женщин украшают волосы
турлау (гл.)(перех.) диал. 1. 1) обводить/обвести, опутывать/опутать 2) окружать/окружить (всем необходимым) 2. покрывать/покрыть самку (о домашних птицах: петухе, гусаке, селезне) 3. переплетать/переплести; обмотать || переплетение, обмотка (шнуром, проволокой и т. п. что-л.)
угырлау (гл.)(перех.) книжн. 1. воспользоваться случаем 2. см. урлау угыч (сущ.) 1. тёрка 2. с.-х. шасталка (барабан в сложных молотилках для шастания зерна)
урлану 1. (гл.) страд. от урлау; похищаться, быть похищенным (краденым, украденным) 2. в знач.(прил.) урланган краденый, ворованны
урлату 1. (понуд.) от урлау; 2. допускать/допустить кражу
урлау (гл.)(перех.) 1. воровать, красть/украсть, похищать/похитить, таскать/тащить кого, чего || воровство, кража, хищение; кеше әйберен ~у воровать чужое; кесәдән акча ~у вытащить из кармана деньги; хөкүмәт акчаларын ~у похитить государственные деньги 2. этногр. умыкать/умыкнуть, похитить (девушку) || умыкание, похищение
урлаучан (прил.) склонный к воровству
урлаучылык (сущ.) хищение; воровство, кража
урлаштыру (многокр.) от урлау
урлашу (возвр.) от урлау; заниматься воровством, кражей; воровать, обворовывать
хурлану 1. (возвр.)- страд. от хурлау 2. (возвр.) стыдиться, устыдиться чего-л.; испытывать/испытать стыд, конфузиться, оконфузиться, сконфузиться, осрамиться; үз сүзләреннән ~у стыдиться своих слов 3. оскорбляться/оскорбиться, обижаться/обидеться; считать для себя унизительным (зазорным), сделать что-л.; ул каравылчы булуыннан ~мый он не считает для себя зазорным быть сторожем 4. (гл.) страд. быть оскорблённым, посрамлённым, поруганным, обесчещенным, униженным, охаянным кем-л.; дошман тарафыннан ~ган җир поруганная врагом земля
хурлату (понуд.) от хурлау
хурлау (гл.)(перех.) 1. оскорблять/оскорбить, унижать/унизить кого-л.; позорить, опозорить, бесчестить, обесчестить, срамить, осрамить кого-л.; высмеивать/высмеять кого-л.; издеваться над кем-л. || оскорбление, ущемление, высмеивание кого-л.; дустын ~у оскорбить друга 2. хулить, бранить (незаслуженно); порочить/опорочить, чернить, очернить, очернять/очернить кого-л., наговаривать/наговорить на кого-л., поносить, честить, охаивать, хаять, оговаривать/оговорить кого-л. || поношение, хуление, хула, охаивание, очернение; иптәшләрен ~у охаивать (хулить, чернить) товарищей
хурлаучы (сущ.) оскорбитель, унизитель, очернитель, хулитель, поноситель
хурлашу 1. (гл.) взаимно-совм. от хурлау 2. диал. ссориться, браниться, грызться || ссора, брань, перебранка, грызня; урлаша белгән ~а да белә (посл.) кто умеет воровать, тот и браниться горазд
чәлдерү (гл.)(перех.) прост. 1. см. урлау 2. уйти (убежать) тайком
чәлү (сущ.) прост. см. урлау чәм (сущ.) 1. ист. цам, религиозная мистерия 2. перен. диал. страсть; азарт
чибәрләү (гл.)(перех.) разг. см. бизәү1; матурлау
чурлау (гл.)(неперех.) диал. 1. урчать, бурчать || урчание, бурчание; эч ~ый в животе урчит 2. см. чылтырау чурригереско (сущ.) архит. чурригереско (стиль испанской и латиноамериканской архитектуры, названный по имени испанского архитектора Хосе Бенито де Чурригера и его братьев)
чурылдау (гл.)(неперех.) см. чырылдау, чурлау
шкатурлау (гл.)(перех.) разг. см. штукатурлау шкатурлы (прил.) разг. штукатуренный, покрытый штукатуркой; со штукатуркой
шнурлау (гл.)(перех.) шнуровать, зашнуровать || шнурование, шнуровка (ботинок, корсета и т. п.)
штукатурлану (гл.) страд. от штукатурлау; штукатуриться, быть штукатуренным
штукатурлату (понуд.) от штукатурлау; просить, заказывать/заказать штукатурить
штукатурлау (гл.)(перех.) штукатурить, отштукатурить, проштукатурить (здание, стены)
Тәсадеф