Русско-татарский словарь:
вотяки (сущ.) мн. уст. арлар (удмуртларның элекке исеме)
угро-финны (сущ.) мн. угро-финнар (венгр, фин, карел, эстон, мордва, мари, удмурт, коми, манси һ.б.ш. телләре бер-берсенә охшаш халыклар төркеме)
удмурт (сущ.)(м)удмурт, удмурт кешесе
удмуртка (сущ.)(ж)удмурт хатыны (кызы)
удмуртский (прил.)удмурт[лар] …ы; удмуртский язык удмурт теле
удмурты (сущ.) мн. удмуртлар, удмурт халкы
Татарско-русский словарь:
ар I разг. (сущ.) см. удмурт|| удмуртский
арча I(нареч.) разг. см. удмуртча II(сущ.) бот. можжевельник (казацкий); ср. артыш
вотяк (сущ.) см. удмурт вошва (сущ.) книжн. вошва (лоскут бархата, тафты в виде четырехугольника, круга и пр., вышитый золотыми, серебряными, шелковыми нитями, украшенный дробницами унизанный жемчугом и драгоценными каменьями)
кәбәртке (сущ.) разг 1. запечек (проход(межд.) печью и стеной) 2. диал. этногр. молельня, куала (у удмуртов)
куыл (сущ.) диал. 1. (большое) дупло в дереве (в котором можно спасаться от дождя) 2. см. кәбәртке1 3. этногр. куала (семейная молельня у удмуртов)
удмурт (сущ.) удмурт || удмуртский
удмуртча (нареч.) по-удмуртски, на удмуртском языке ||(прил.) удмуртский; ~ бию удмуртская пляска
Тәсадеф