Русско-татарский словарь:
бить (гл.) 1. (ударять, избивать) бәрү; кыйнау, тукмау, сугу, ору, кагу; бить кулаком йодрык белән сугу 2. кого-что (скот, птицу) сую, чалу, бугазлау 3. кого-что кыйнау, тукмау; бить врага дошманны кыйнау 4. кого-что үтерү, атып төшерү; бить птицу на лету кошны очып барганда атып төшерү 5. (стрелять) ату, [атып] тидерү; винтовка бьет хорошо винтовка яхшы ата 6. что вату, ваклау; бить посуду савыт-сабаны вату; бить щебень ташны ваклау 7. во что бәрү, кагу, сугу; шакылдату; чабу; бить в барабан барабан кагу; бить в колокол чаң кагу 8. (стремительно вытекать) бәреп чыгу, чаптырып агу, ургу, ургылып тору, ургып чыгу; бьет фонтан фонтан ургылып тора; из раны бьет кровь ярадан кан чаптырып ага 9. что и без доп. (давать сигнал ударами) кагу, чан, кагу; (о часах) сугу; бить отбой 1) воен. берәр эшне туктатырга сигнал бирү; 2) перен. фикердән кире кайту бить в глаза күзгә бәрелеп тору, күзгә ташлану; бить карту кәртне ябу; бить в одну точку бер ноктага бәрү; бить в цель максатка ирешү; бить масло май язу, май атлау; бить мимо цели максаттан читкә китү, максатка ирешмәү; бить наверняка ышанып эш итү; бить по карману бик кыйбатка төшү; бить челом баш ору; бить по чьим интересам кемгә дә булса зарар китерү; бить шерсть йон тетү, йон язу; его бьет лихорадка аны бизгәк тота (калтырата); жизнь бьет ключом тормыш кайнап тора
взбучка (сущ.)(ж) прост. 1. (побои) кыйнау, бәргәләп алу, тукмау 2. (выговор) каты шелтә; шелтәләү, орышу, сүгү, әрләү; дать взбучку каты шелтәләү
взгрести (гл.) см. взгребать взгреть (гл.)кого-что, прост. (выругать) шелтәләү, кыздыру, пешерү, нык әрләү; (побить) кыйнау, тукмау, пешерү, кирәген бирү
II(гл.)кого, прост. (побить) тукмау, пешерү, кирәген бирү, кыйнап ташлау
выдрать (гл.) разг. 1. что ертып (йолкып, кубарып) алу; тартып чыгару; выдрать пуговицу төймәне йолкып алу 2. кого (высечь, выпороть) кыйнау, тукмау, суктыру
гвоздить (гл.) 1. (вколачивать) кадаклау, кагып кертү, кагу; 2. (бить, колотить) сугу, тукмау, кыйнау; 3. перен. (бранить) орышу, тиргәү, сүгү, ачулану; 4. перен. туку, колакка туку (бер үк сүзне кат-кат әйту)
дубасить (гл.) 1. кого-что, прост. (избивать) тукмау, дөмбәсләү, төю 2. по чему, во что каты шакылдату, дөбердәтү; дубасить в дверь ишекне дөбердәтү
заколошматить (гл.) обл. 1. тукмау, кыйнау; 2. тукмый башлау
избить (гл.) 1. кого-что кыйнау, кыйнап ташлау, тукмау, тукмап ташлау; хулигана жестоко избили хулиганны бик каты тукмаганнар 2. что (привести в негодное состояние) чокырлап бетерү, эштән чыгарып бетерү ( мәс. арба тәгәрмәчләре белән); избить дорогу колесами тәгәрмәчләр белән юлны эштән чыгарып бетерү
II(гл.)кого-что (избить кнутом, плетью и т. п.) кыйнау, тукмау, камчылау, чыбыркылау
колотить (гл.) 1. по чему, во что сугу, шакылдату, кагу; колотить в дверь ишек кагу 2. кого-что, разг. кыйнау, тукмау, дөмбәсләү, төю 3. что вату, җимерү; колотить посуду савыт-саба вату 4. кого-что, разг. калтырату; его колотит лихорадка аны бизгәк калтырата
колошение (сущ.)(с) см. колоситься колошматить (гл.) простореч. тукмау, дөмбәсләү (кыйнау)
костылять (гл.) простореч. вульг. кыйнау, дөмбәсләү, тукмау
лупить (гл.) прост. 1. что (отдирать кору) каезлау, кайры куптару, кайры салдыру; (отдирать лыко) курыс төшерү 2. что (очищать от шелухи) кабыгын арчу 3. кого-что (сильно бить) чыбыклау, тукмау, дөмбәсләү, яру, кисү (кыйнау мәгънәсендә)
мутузить (гл.) простореч. дөмбәсләү, тукмау, кыйнау
отколотить (гл.) разг. 1. что (отделить) кага-кага куптарып алу, суккалап ачу 2. кого (сильно побить) тукмау, тукмап ташлау, кыйнап ташлау
отчубучить (гл.) простореч. устар. тукмау, дөмбәсләү, пешерү
побить (гл.) 1. кого-что (избить) кыйнап (тукмап) ташлау, кыйнау, тукмау 2. кого-что (убить всех, многих) кырып (үтереп) бетерү 3. кого-что, разг. (победить, напр. в соревновании) җиңеп чыгу, җиңү, өстен чыгу 4. что ватып (кырып) бетерү; побить всю посуду барлык савыт-сабаны кырып бетерү 5. что сугу, сугып китү; градом побило рожь арышны боз суккан
побои (сущ.)(только) мн. кыйнау, сугу, тукмау; следы побоев суккан эзләр
поколеть (гл.) простореч. см. околеть поколотить (гл.) 1. что. по чему, во что и без доп. бәргәләп (суккалап) алу; суккалап карау 2. кого. разг. (побить) дөмбәсләү, тукмау, кыйнау 3. что. прост. (разбить все, многое) кырып (ватып) бетерү
потасовка (сущ.)(ж) 1. (ссора с дракой) өймәкләшеп сугышу, кыйнашу, түбәләшү 2. (побои) тукмау, түбәләү, кыйнау, кыйнап ташлау
поучить (гл.) 1. бераз уку, бераз ятлау; поучить урок бераз дәрес уку (хәзерләү); поучать стихотворение бераз шигырь ятлау; 2. бераз өйрәтү; поучить сапожному делу бераз итек тегү һөнәренә өйрәтү; 3. простореч. фам. кыйнау, тукмау, өйрәтү, арт сабагын укыту
садить (гл.) 1. см. посадить1, 2, 3, 4, 5, 6; 2. обл. см. сажать3; 3. простореч. вульг. кыйнау, тукмау, дөмбәсләү; 4. перен. простореч. сиптерү, элдертү; мальчишка так и садит по дороге малай юлдан элдертә генә
трепец (сущ.)(м) спец. см. трепальщик трепка (сущ.)(ж) 1. см. трепать1-4, 6; 2. прост. (наказание, побои) тукмау, арт сабагын укыту; задать трепку кому-л. берәр кешегә арт сабагын укыту трепка нервов һәрвакыт нервыга тиеп тору
тузить (гл.)кого. прост. тукмау, йодрыклау, дөмбәсләү
тулумбасить (гл.) 1. устар. (играть на тулумбасе) тулумбас кагу; 2. простореч. шутл. йодрык белән кыйнау, тукмау, дөмбәсләү
утюжить (гл.) 1. что үтүкләү, өтеләү; утюжить брюки чалбар үтүкләү 2. перен. кого, прост. (колотить) тукмау, дөмбәсләү 3. перен. что тигезләү, таптау, таптап үтү; танки утюжат окопы танклар окопларны таптап үтәләр
хлобыстать (гл.) простореч. 1. кыйнау, тукмау; хлобыстать по спине арканы тукмау; 2. сугылу, бәрелү; ставни хлобыщут от ветра тәрәзә рамнары җилдән бәреләләр
хряст (сущ.)(м) мн. нет, обл. см. хруст хрястать (гл.) обл. 1. кыйнау, тукмау; 2. см. хряпать хрястнуть (гл.) однокр. обл. 1. кыйнап алу, тукмап алу; 2. ярылу, сыну; 3. см. хрястнуться хрястнуться (гл.) обл. 1. егылу; хрястнуться на пол идәнгә егылу; 2. бәрелү; хрястнуться об дверь ишеккә бәрелү
чес (сущ.)м.: задать чесу 1. яру, тукмау, арт сабагын укыту; 2. (убежать поспешно) сызу, таю, шылу, качу
Татарско-русский словарь:
тукмалау (гл.)(перех.) разг. 1. много бить, колотить, поко-лачивать || битьё, поколачивание чего; кер ~ колотить бельё 2. редко см. тукмау тукмалу (гл.) страд. от тукмау; быть побитым
тукмау (гл.)(перех.) 1. колотить/поколотить; поколачивать || поколачивание чего-л. 2. разг. лупить, бить/побить, прибить || битьё, побои 3. разг. перен. бить, наносить удары (по врагу на войне)
II(гл.)(перех.) 1. диал. см. тукмау; йодрык белән ~ стучать, бить кулаками (о стол) 2. долбить, стучать, постукивать || постукивание; тукранның агач ~ы тикмәгә түгел не зря дятел постукивает по дереву 3. перен. разг. долбить, твердить (одно и то же)
Тәсадеф