Русско-татарский словарь:
бабахать (гл.) 1. кундыру, тондыру, каты сугу, шапылдату; 2. гөрселдәү, шартлау
вдарить (гл.) простореч. сугу, кундыру, тондыру
вкатить (гл.) 1. что во что тәгәрәтеп кертү, тәгәрәтеп кертеп кую; вкатить бочку в сарай мичкәне сарайга тәгәрәтеп кертеп кую 2. что (наверх) тәгәрәтеп мендерү, тәгәрәтеп мендереп кую 3. обычно кому что, прост. кундыру, тондыру, чәпәү, ямау, берне утырту, берне сугу; вкатить пощечину яңагына берне утырту; вкатить выговор шелтә чәпәү; вкатить двойку икеле чәпәү 4. без доп. прост. см. вкатиться; тройка вкатила во двор тройка ишегалдына килеп керде
влепить (гл.) 1. что во что (вставить, вделать лепкой) сылап ябыштыру, сылап ябыштырып кую 2. перен. что, прост. тондыру, кундыру, чәпәу; влепить пощечину яңагына кундыру; влепить выговор шелтә чәпәү; влепить двойку икеле чәпәү
дать (гл.) 1. кого-что бирү, биреп тору; дать письмо хат бирү; дать денег на дорогу юлга акча бирү; дать лекарство дару бирү; дать орден орден бирү; дать адрес адрес бирү; дать взаймы бурычка бирү; дай почитать свою книгу китабыңны укырга биреп тор әле 2. кого-что (предоставить) бирү; дать крестьянам землю крестьяннарга җир бирү; дать квартиру квартира бирү 3. что (поручить) бирү, кушу; дать трудную работу авыр эш бирү 4. что (ударить) берне бирү, сугу, кундыру, тондыру, чалтырату; дать пощечину яңагына сугу; дать в ухо колагына тондыру 5. что (определить возраст) бирү; ему нельзя дать больше сорока лет аңа кырык яшьтән дә артык биреп булмый 6. что (устроить, организовать) оештыру, җыю; дать обед в честь юбиляра юбиляр хөрмәтенә мәҗлес оештыру 7. что (показать) бирү, күрсәтү; дать концерт концерт бирү 8. что (принести как результат) бирү, китерү; дать большой доход зур табыш китерү 9. что (произвести, сделать) бирү; дать залп залп бирү; дать сигнал сигнал бирү 10. что и с неопр. (позволить) …га [мөмкинлек] бирү, рөхсәт итү; не дать спать йокларга [мөмкинлек] бирмәү; дайте мне высказаться миңа сөйләргә рөхсәт итегез 11. (обозначает попытку сделать что-л.) (эшләп) карау; әйдә әле; дай, думаю, отдохну бераз ял итеп алыйм әле, дим; дай я сам пойду әйдә, үзем барыйм әле дать волю ( напр. чувствам, слезам) ирек кую, ирек бирү; дать волю рукам кулны узындыру, кул белән уйнау; дать дорогу кому юл бирү, юл сабу; олы юлга чыгару; дать жизнь кому бала табу, бәби тудыру; дать занавес пәрдәне ачу; дать знать хәбәр итү, белдерү; дать клятву ант итү; дать маху ялгышу, ялгышлык җибәрү; дать начало башланып киту; дать понять сиздерү, аңлату; дать свет яктырту, ут кабызу; дать себе труд тырышып карау; тиеш дип табу; дать слово 1) (на собрании) сүз бирү; 2) (пообещать) вәгьдә итү, сүз бирү; дать течь агу, тишелү; дать трещину 1) ярылу; 2) перен. кимчелек килел чыгу; дать тягу (стрекача) качып китү, шылу, кыяклау, табан ялтырату; дать урок кому арт сабагын укыту, кирәген бирү; дать шпоры ашыктыру; тизләтү; как пить дать бер дә шикләнмә, булмыйча калмас; не дать спуску каты тоту; ни дать ни взять нәкь үзе, бик охшаган, ике тамчы судай охшаш; он тебе даст ул синең кирәгеңне бирер әле; я тебе дам күрмәгәнеңне күрсәтермен
двинуть (гл.) 1. однокр. см. двигать1-4, 7; 2. кого и без доп. , прост. (стукнуть) сугып җибәрү, тондыру, бәреп җибәрү
дерябнуть (гл.) 1. простореч. салу, төшерү; он вчера здорово дерябнул кичә ул яхшы ук төшергән (салган); 2. обл. тондыру, кундыру, утырту, салу; он дерябнул ему по уху колагына берне утыртты
долбануть (гл.) простореч. сугып җибәрү, кундыру, тондыру
загрести (гл.) см. загребать загривок (сущ.)(м) 1. (у лошади) ял төбе 2. прост. муен тамыры; дать по загривку муен тамырына тондыру
зуботычина (сущ.)(ж) прост. тешкә сугу (тондыру)
оглушить (гл.)кого-что 1. (лишить слуха) саңгырауландыру, колак тондыру 2. (лишить сознания) [бик каты сугып] миңгерәүләтү, һуштан яздыру, исәнгерәтү 3. перен. разг. (ошеломить) аптырауга калдыру, таң калдыру
огреть (гл.)кого, прост. (сильно ударить) тондыру, кундыру, бик каты сугу
II(гл.)что (заставить осесть) тондыру, төпкә утырту; осадить муть болганчыклыкны тондыру
отстойник (сущ.)(м) тех. тондыру бассейны
отстойный (прил.) тех. тондыру ...-ы, тондыра торган; отстойный колодец тондыра торган кое
палять (гл.) простореч. обл. тондыру, бәрү, ыргыту
подзатыльник (сущ.)(м) разг. муен тамырына кундыру, арт чүмеченә тондыру; дать кому-л. подзатыльник кемнең дә булса муен тамырына кундыру
припечатать (гл.) 1. (дополнительно напечатать) өстәп бастыру, өстәмә рәвештә бастыру; 2. разг. (поставить печать) печать басу; 3. разг. печатьләп кую; припечатать сургучом сургуч белән печатьләп кую; 4. перен. (ударить) чәпәү, тондыру, кундыру (сугу мәгънәсендә)
прогудеть (гл.) 1. кычкыру, кычкырту; гудок прогудел гудок кычкыртты; 2. разг. колак тондыру, колак тондырып бетерү; ты мне все уши прогудел син минем колакларымны тондырып бетердең; 3. (калын тавыш белән) кычкырып әйтеп кую; прогудел басом над самым ухом колак төбендә калын тавыш белән кычкырып әйтеп куйды; 4. (берникадәр вакыт) кычкурту; гудок прогудел две минуты гудок ике минут кычкырты
прокрашивать (гл.) см. прокрасить прокрашиваться (гл.) см. прокраситься прокричать (гл.)что 1. кычкыру, кычкырып кую; кычкырып әйтү; прокричать приветствие кычкырып сәламләү 2. что и без доп. (берникадәр вакыт) кычкыру, кычкырып тору прокричать уши кому колак тондыру, колакларны тондырып бетерү
пустить (гл.) 1. кого-что җибәрү; пустить птицу на волю кошны иреккә җибәрү; пустить в отпуск отпускка җибәрү 2. кого-что җибәрү, кертү; пустить в вагон вагонга кертү; пустить ночевать кунарга кертү; пустить квартиранта фатирчы кертү 3. что җибәрү, эшләтә башлау, сафка кертү; пустить турбину турбинаны җибәрү; пустить завод заводны сафка кертү; пустить воду су җибәрү 4. что җибәрү, йөртә башлау; пустить автобус между городом и вокзалом шәһәр белән вокзал арасында автобус йөртә башлау 5. что. разг. тарату; пустить сплетню гайбәт тарату 6. что. чем җибәрү, тондыру, ыргыту; пустить камень(камнем) в окно тәрәзәгә таш ыргыту пустить корни тамыр җибәрү; пустить красного петуха кызыл әтәч җибәрү (ут тарту), пустить на дно төпкә җибәрү, батыру; пустить по миру хәерчелеккә калдыру (төшерү); пустить пыль в глаза күзгә төтен җибәрү, күз буяу; пустить слезу яшь чыгару (елау)
треснуть (гл.) 1. однокр. шарт итү; вдруг треснула ветка кинәт ботак шарт итте 2. ярылу, чатнау, шартлау; стакан треснул стакан чатнады 3. (потрескаться) ярылу; кожа на руках треснула кулның тиресе ярылды 4. кого, чем по чему, прост. сугу, кундыру, тондыру; треснуть кулаком по столу өстәлгә йодрык белән сугу хоть тресни прост. шартласаң, да (булмый); хоть тресни, не дам шартласаң да бирмим
ударить (гл.) 1. кого-что по чему или во что сугу, сугып җибәрү, ору, чабу, кундыру, тондыру; ударить палкой таяк белән сугу; ударить в лицо (по лицу) биткә сугу 2. что, во что кагу, сугу; ударить в барабан барабан кагу; часы ударили полночь сәгать ярты төнгә сукты 3. на кого-что, по кому-чему һөҗүм итү, бәреп керү; ударить по врагу дошманга һөҗүм итү 4. перен. по кому-чему чик кую; башына сугу, көрәш ачу; ударить по бюрократизму бюрократизмга каршы көрәш ачу 5. разг. башлану; ударили морозы салкыннар башланды а вино ударило в голову кызыл аракы башка китте; не ударить лицом в грязь йөзгә кызыллык китермәү; ударить по карману кесәгә сугу, зарар китерү; ударить по рукам кул сугышу, килешү
ухнуть (гл.) однокр. 1. гөрселдәү, гөрелдәү, күкрәү, дөбердәп китү; ухнула бомба бомба гөрселдәде 2. ух дип кычкыру, ух дип кую, ухылдап кую; в роще ухнул филин куаклык эчендә мәче башлы ябалак ухылдап куйды 3. что, прост. томыру, тондыру, кинәт атып җибәрү, кинәт түгеп җибәрү, төшереп җибәрү; ухнуть камень в овраг ташны чокырга томыру 4. прост. (упасть) лач итеп барып төшү, лап итеп егылу; ухнул в лужу лач итеп күлдәвеккә барып төште 5. что, прост. (израсходовать) тотып бетерү, туздыру, исраф итү, очыру; ухнуть уйму денег бик күп акча туздыру 6. прост. (исчезнуть) бетү, юкка чыгу; ухнули денежки акча бетте 7. кого-что, по чему, прост. (ударить) шап итеп сугу, кундыру; ухнуть кулаком по столу йодрык белән шап итеп өстәлгә сугу
ушвыривать (гл.) простореч. см. ушвырнуть ушвырнуть (гл.) простореч. тондыру, томыру, атып бәрү, ыргыту, ташлау (еракка)
хватить (гл.) 1. см. хватать1; 2. чего, прост. (выпить поспешно) эчеп җибәрү 3. перен. чего, разг. кичерү, баштан кичерү; хватить горя баштан кайгы кичерү 4. кого-что, чем, прост. сугу, бәрү, тондыру; хватить кулаком по столу йодрык белән өстәлгә сугу 5. кого-что, разг. алу, сугу; его хватил паралич аны паралич суккан; морозом хватило посевы ашлыкларны суык алган 6. (допустить преувеличение) арттырып җибәрү, уздырып җибәрү; ну это уж ты хватил! син инде моны арттырып җибәрдең! 7. безл. чего (быть достаточным) җитү; у него хватит силы поднять гирю гер күтәрергә аның көче җитәр; денег хватило только на неделю акча бер атнага гына җитте 8. безл. разг. (оказаться в силах) булдыру, кулыннан килү; его не хватит на это дело ул аны булдыра алмас 9. безл. хватит с неопр. , без доп. (довольно) булды, җитте, җитәр; хватит шалить! җитәр, шаярмагыз! с меня хватит! миңа җитте!; хватить через край артыкка китү, ар ттырып җибәрү
шапка (сущ.)(ж) 1. бүрек; меховая шапка мех бүрек; без шапки бүрексез 2. (заголовок в газете) гомуми баш дать по шапке прост. 1) (ударить) башына сугу, тондыру; 2) (уволить) сөрү, куу; на воре шапка горит каракның бүреге яна; получить по шапке 1) (получить удар) тукмак алу; 2; (быть уволенным) куылу, сөрелү; по Сеньке и шапка чиләгенә күрә капкачы; шапками закидать бүрек белән бәреп егу (дошманны җиңүгә җиңел карау); шапка-невидимка фольк. тылсымлы бүрек
шарахнуть (гл.) однокр. прост. 1. кого-что и без доп. бәрү, сугу, тондыру, кундыру 2. гөрселдәтү, ату, гөмбердәтү шарахнуть из пушки туптан ату 3. см. шарахнуться шарахнуться (гл.) однокр. 1. (отпрянуть) читкә ташлану, [читкә] тайпылу; лошадь шарахнулась в сторону ат читкә тайпылды 2. прост. (сильно удариться) шап итеп бәрелү, шап итеп төшү; шарахнуться головой о стенку баш белән стенага шап итеп бәрелү
шваркать (гл.) обл. см. шваркнуть шваркаться (гл.) обл. см. шваркнуться шваркнуть (гл.) обл. 1. бәрү. атып бәрү, ыргыту; он шваркнул шляпу на снег ул эшләпәсен карга атып бәрде; 2. сугу, тондыру; шваркнуть палкой об стену таяк белән стенага тондыру
Татарско-русский словарь:
томыру (гл.)(перех.) 1. раскалывать/расколоть || раскалывание сильным ударом (чурбан); поднять и ударить || удар (о бревно) 2. см. тондыру3
тондырту (понуд.) от тондыру 1-2
тондыру (понуд.) от тону 1. отстаивать/отстоять, дать отстояться || отстаивание (воды и т. п.) 2. оглушать || оглушение 3. перен. бросить/бросать, забрасывать/забросить || забрасывание, кидать/кинуть, закидать/закинуть, сбрасывать/сбросить || кидание, закидывание (быстрое, энергичное); сбрасывание 4. перен. давать/дать, ударять/ударить (кулаком и т. п.), резануть, долбануть, прост. стукнуть
тоныкландыру (гл.)(перех.) см. тондыру тоныклану (гл.)(неперех.) 1. см. тону; становиться/стать прозрачным (о воде) 2. тускнеть/потускнеть, блекнуть/поблекнуть; становиться/стать нечётким, неясным 3. становиться/стать невнятным, невыразительным (о голосе) 4. перен. потерять ясность, отчётливость; становиться/стать смутным
Тәсадеф