Русско-татарский словарь:
бой (сущ.)(м) 1. см. бить2, 5, 6, 7, 9; бой скота терлек чалу; бой часов сәгать сугу; барабанный бой барабан кагу; бой петухов әтәчләр талашуы; у винтовки хороший бой винтовка яхшы ата 2. сугыш, сугышу; на поле боя сугыш кырында; принять бой сугышка каршы сугыш башлау; вести бой сугыш алып бару; оборонительный бой оборона сугышы 3. (пыяла, савыт-саба, таш) ватыклары; в ящике с посудой оказалось много боя савыт-саба ящигында пыяла ватыклары күп иде объявить бой чему сугыш игълан итү
болезненно (нареч.) 1. авыртынып, авырсынып; 2. перен. авыр; мать болезненно переживает ссоры между детьми балалар арасында була торган талашуларны ана авыр кичерә
вздорить (гл.) разг. (ссориться) талашу, ызгышу, ачуланышу, тиргәшү
вздорный (прил.) 1. мәгънәсез, буш, ялган, юк-бар …; вздорный слух юк-бар хәбәр 2. ызгышучан, талашучан; вздорный человек ызгышучан кеше
грызня (сущ.)(ж) разг. 1. (драка между животными) тешләшү, талашу 2. перен. (склока) ачуланышу; сүгеш, ызгыш, талаш
грызться (гл.) 1. тешләшү, талашу; собаки грызутся этләр талаша 2. перен. прост. (ссориться) тиргәшү, талашу, әрләшү
поссориться (гл.)ачуланышу, талашу, ызгышу, бозылышу
разбраниться (гл.)(с)кем (рассориться) тиргәшү, сүгешү, талашу, ызгышу, ачуланышу
сварливый (прил.)гаугачыл, бәйләнчек, ызгышучан, тиргәшүчән, талашучан; сварливый старик гаугачыл карт
склочничать (гл.) разг. җәнҗал (гауга) куптару, ызгышу, кычкырышу, талашу; ара бозу
ссора (сущ.)(ж)талаш, орыш-талаш, ызгыш, кычкырыш; талашу, тиргәшү, ызгышу, ачуланышу
ссориться (гл.)(с)кем талашу, тиргәшү, ызгышу, ачуланышу
Татарско-русский словарь:
III : кыр талашу резко препираться; говорить друг другу резкости; грубо ссориться
талашу (гл.)(неперех.) 1. ссориться/поссориться, скандалить, переругиваться || ссора, скандал; ругань, перебранка; орышкан-оҗмахка, ~кан-тамугка (посл.) пожуривающий-в рай, поругивающий-в ад; ~саң әйт таманын, әйтмә, ләкин, яманын (посл.) даже в ссоре знай меру (букв. если и переругиваешься, то говори только положенное, а не сверх положенного) ~ыр чак түгел не время ссориться; не до ссор 2. грызться, драться || грызня, драка (животных); этләр ~ыр-~ыр да, авыз борынны ялашыр (посл.) собаки дерутся, дерутся да облизывают друг друга (подерутся-подружатся, т. е. не радуйся, когда враги ссорятся, в случае чего они найдут общий язык)
талашу-тартышу (гл.)(неперех.) ссориться и пребраниваться || ссора, перебранка, перетасовка
харам (прил.) 1. грешный, греховный; хәләл вә ~ эшләр дозволенные и грешные дела ||(сущ.) редко грех; ~ын кая куярсың? а грех-то куда денешь? 2. в функ. сказ. грешен, греховен; запрещён; юкка талашу ~ ссора из-за пустяков греховна
чәпәләшү (гл.) взаимно-совм. диал. см. талашу, ызгышу
шаулаш (сущ.) разг. шум, гам, галдёж прост. шаулашу (совм.) 1. от шаулау 1, 6 (о многих); халык ~а башлады народ зашумел; ~магыз не шумите, тише 2. разг. см. талашу; ссориться, поссориться, скандалить, поскандалить, пошуметь; нигә ~тыгыз, нигә бозылыштыгыз тагын? из-за чего поскандалили, отчего произошёл разлад?
Тәсадеф