Русско-татарский словарь:
кисляи (сущ.)(м) простореч. пренебр. җебегән, сүлпән, зарланучан, сыкранучан (кеше)
переболеть I(гл.) 1. авырып интегү; сыкрану; интегеп бетү; 2. (берәр авыруны, кайгы-хәсрәтне, бәхетсезлекне баштан кичереп) аякка басу, сәламәтләнү
плакаться (гл.) разг. зарлану, сыкрану, елау; плакаться на свою судьбу үз язмышыңнан зарлану
рыдалец (сущ.)(м) ирон. зар елаучы, күз яше түгүче, сыкранучы, шыңшучы
сетование (сущ.)(с) см. сетовать сетовать (гл.)на кого-что. книжн. зарлану, сукрану, сызлану, сыкрану
скулистый (прил.) простореч. см. скуластый скулить (гл.) 1. (о собаке) шыңшу 2. перен. разг. (плакаться, ныть) шыңшу, сыкрану, зарлану
Татарско-русский словарь:
сыкрандыру (понуд.) от сыкрану
сыкрану (гл.)(неперех.) ныть, заныть, стонать || нытьё, ноющая боль
сыкранулы (прил.) ноющий, стонущий; наполненный стоном, выражающий стон
сыкранучан (прил.) постоянно ноющий, постоянно жалующийся
сыкранучан кеше (сущ.) нытик
сыкранышу (гл.) взаимно-совм. от сыкрану
сыктану (гл.)(неперех.) диал. см. сыкрану сыктау (гл.)(неперех.) тихо плакать, всплакнуть, всхлипывать/всхлипнуть, хныкать || тихий плач, всхлипывание, хныканье
Тәсадеф