Русско-татарский словарь:
сказатель (сущ.)(м) 1. старин. хикәяләр сөйләүче; 2. обл. см. сказитель сказать (гл.) 1. что и без. доп. әйтү, әйтеп бирү, … дию, … дип әйтү; сказать свое мнение үз фикереңне әйтү; я не то хотел сказать алай дип әйтәсем килмәгән иде минем; вы что-то хотели сказать? сез нидер әйтергә теләгән идегезме? 2. что әйтә алу, әйтеп булу; ничего не скажешь-он прав берни дә әйтә алмыйсың-ул хаклы [да] и то сказать дөрестән дә, чыннан да; к примеру сказать мәсәлән, әйтик; кстати сказать сүз уңаенда әйткәндә; лучше (вернее, точнее, проще) сказать дөресрәге; можно сказать дип әйтергә була; нечего сказать 1) (действительно, в самом деле) чынлап та, чыннан да, дөрестән дә; 2) (как отриц. отношение к чему-л.) әйтәсе түгел, әйтерең бармы; шутка [ли] сказать уенмени, уен эшмени
сказитель (сущ.)(м)әкиятче, чәчән, бәетче, риваятьче
сказительница (сущ.)(ж)әкиятче (бәетче) хатын (кыз)
Татарско-русский словарь:
әкиятче (сущ.) 1. сказочник, сказочница, знаток сказок; сказитель, сказительница 2. разг. пустомеля, болтун, брехун; ул ~гә ышанма не верь этому брехуну
дастанчы (сущ.) сказитель (исполнитель) дастанов
кассас (сущ.) рассказчик, сказитель
риваятьче (сущ.) сказитель, сказительница; рассказчик, рассказчица легенд, преданий
сөйләкче (сущ.) 1. сказитель; любитель пересказывать достопримечательные случаи 2. исследователь сказов (сказовых жанров фольклора)
Тәсадеф