Русско-татарский словарь:
заповедать (гл.) книж. устар. васыять әйтү, васыять итеп калдыру
заповедывать (гл.) книж. устар. см. заповедать заповедываться (гл.) страд. книж. устар. васыять итеп калдырылу
исповедать (гл.) разг. см. исповедовать исповедаться (гл.) разг. см. исповедоваться исповедник (сущ.)(м) 1. (священник) тәүбә иттерүче 2. (тот, кто пришел на исповедь) тәүбәче, тәүбә-истигъфарчы
поведать (гл.)что, о чем, книжн. белгертү, сөйләү, сөйләп (әйтеп) бирү; поведать свою тайну кому-л. үзеңнең эч сереңне кемгә дә булса сөйләп бирү
поведовать (гл.) книж. устар. и ритор. см. поведать поведывать (гл.) книж. устар. ритор. см. поведать повезти (гл.) 1. кого-что алып китү, илтү (ат, машина һ. б. ш. белән); повезти вещи на вокзал әйберләрне вокзалга алып китү 2. безл. кому уңышлы чыгу, уңай туры килү, эш уңу; ему повезло аның эше уңган
проплясывать (гл.) см. проплясать пропнуть (гл.) разг. фам. см. проткнуть проповедать (гл.) разг. устар. см. проповедовать проповедница (сущ.)(ж) 1. дингә өндәүче хатын (кыз) 2. вәгәзьләүче хатын (кыз)
Татарско-русский словарь:
Тәсадеф