Русско-татарский словарь:
везирь (сущ.)(м) см. визирь везти (гл.) 1. кого-что алып бару, алып кайту, утыртып алып бару, төяп алып бару; тартып алып бару; везти детей в лагерь балаларны лагерьга алып бару; везти песок на тачке комны тачкада алып бару 2. безл. кому в чем, разг. (об удаче) җай килү, җай килеп тору; уңышлы килеп чыгу, бүресе улау; эше уңу; ему везет в жизни аңа тормышта гел җай килеп тора везет как утопленнику бәхетсезгә җил каршы; = сукыр тавык юлга чыкса, буран булыр
невольник (сущ.)(м) 1. (раб) кол 2. уст. (пленник) тоткын, әсир
пленник (сущ.)(м)әсир, тоткын
пленный (прил.) 1. пленга төшкән, әсир, тоткынлыктагы; пленный солдат әсир солдат 2. в знач.(сущ.)(сущ.)(м) см. пленник пленочный (прил.)пленкалы; пленочный фотоаппарат пленкалы фотоаппарат
полоняник (сущ.)м., устар. нар.- поэт. см. пленник полонянин (сущ.)м., устар. нар.- поэт. см. пленник полонянка (сущ.)(ж) устар. нар.- поэт. см. пленник полопать (гл.) простореч. вульг. 1. ашап бетерү, тыгынып бетерү; все яблоки полопали барлык алманы тыгынып бетергәннәр; 2. бүсү; как следует полопал сегодня туйганчы бүстем бүген
утопленник (сущ.)(м)суга баткан кеше, суга батып үлгән кеше
Татарско-русский словарь:
әсир (сущ.) 1. пленный, военнопленный, пленник, невольник; ~ләр лагере лагерь для пленных (военнопленных) 2. перен. книжн. пленник, раб чего-л.
мәхбүс книжн. 1. узник, арестант 2. невольник, пленник
суга баткан кеше (сущ.) утопленник
тоткын (сущ.) ист. 1. пленение 2. 1) пленный, пленник 2) заключённый, узник, невольник; төрмәдәге ~нар заключённые в тюрьме, тюремные узники 3. неволя, плен, тюрьма ||(прил.) заключённый, пленный
Тәсадеф