Русско-татарский словарь:
безбожно (нареч.)оятсыз рәвештә, инсафсыз рәвештә, күзгә карап
безбожный (прил.)оятсыз, инсафсыз; вөҗдансыз, намуссыз; безбожный враль оятсыз ялганчы
беззастенчиво (нареч.)оялмыйча, тартынмыйча, оятсыз рәвештә, әрсезләнеп
беззастенчивость (сущ.)(ж) мн. (нет)оятсызлык, әрсезлек, сөмсезлек
беззастенчивый (прил.)оятсыз, сөмсез; беззастенчивый лгун оятсыз ялганчы
безнравственно (нареч.)әдәпсез рәвештә, оятсыз рәвештә
безнравственность (сущ.)(ж)әхлаксызлык, әдәпсезлек, оятсызлык
безнравственный (прил.)әхлаксыз, әдәпсез, оятсыз; безнравственный поступок әдәпсез кыланыш; безнравственный человек әхлаксыз кеше
беспардонно (нареч.)оятсыз рәвештә, оялмыйча, әдәпсез рәвештә
беспардонный (прил.) разг. (беззастенчивый) оятсыз, әдәпсез, тыйнаксыз, пырдымсыз; беспардонное поведение әдәпсез тоту
бессовестно (нареч.)оятсыз рәвештә, вөҗдансыз рәвештә, күзгә карап. Бессовестно мало бик аз
бессовестность (сущ.)(ж) мн. (нет)вөҗдансызлык, намуссызлык, оятсызлык
бессовестный (прил.)вөҗдансыз, намуссыз, оятсыз; бессовестный поступок оятсыз кыланыш
бесстыдник (сущ.)(м)оятсыз, әдәпсез, инсафсыз, җир бит
бесстыдница (сущ.)(ж)оятсыз хатын(кыз), инсафсыз хатын(кыз)
бесстыдничать (гл.)оятсызлану, әдәпсезләнү
бесстыдно (нареч.)оятсыз рәвештә, әдәпсез рәвештә, тартынмыйча, күзгә карап
бесстыдный (прил.)оятсыз, әдәпсез, инсафсыз; бесстыдный поступок әдәпсез кыланыш
бесстыдство (сущ.)(с)оятсызлык, әдәпсезлек, инсафсызлык
вакханка (сущ.)(ж) 1. вакханка (шәраб алласы Вакхның каһинасе) 2. уст. фахишә хатын, оятсыз хатын
вульгарно (нареч.)әдәпсез, оятсыз, урамча, тупас итеп
зазрение (сущ.)с: без зазрения совести = вөҗдансыз рәвештә, оятсыз рәвештә, намуссыз рәвештә
игривый (прил.) 1. (шаловливый, резвый) җилбәзәк шаян, тотрыксыз шук 2. разг. әдәпсез, оятсыз; игривый жест әдәпсез кыланыш; игривый анекдот оятсыз анекдот
испохабничаться (гл.) простореч. вульг. оятсызга әйләнү, оятсызга әверелү, оятсызлыкның чигенә җитү
исхамиться (гл.) простореч. вульг. оятсызланып бетү, тупасланып бетү
канальский (прил.) разг. фам. устар. алдакчыларга хас, оятсыз
каналья м,(сущ.)(ж) бран. алдакчы; оятсыз
кафешантанный (прил.) 1. кафешантан…-ы; кафешантанная певица кафешантан җырчысы; 2. перен. әдәпсез, оятсыз, әшәке
клевета (сущ.)(ж)яла, гайбәт, ялган; наглая клевета оятсыз яла
куражиться (гл.)над кем и без доп. , прост. тәрбиясезләнү, оятсызлану, бәйләнчекләнү, эре кылану, тупас кылану
матерщина (сущ.)(ж) мн. нет, вульг. оятсыз сүгенү сүзләре, әшәке сүзләр
мерин (сущ.)(м) 1. алаша (ат). Как сивый мерин простореч. вульг. врет, как сивый мерин күзгә карап ялганлый, оятсыз рәвештә ялганлый; глуп, ленив, как сивый мерин карт алаша кебек ялкау, аңгыра
наглеть (гл.)[чиктән тыш] оятсызлану, битсезләнү, оятсызлана бару
наглец (сущ.)(м)[чиктән тыш] оятсыз кеше, ыштыр бит, җир бит
наглеца (сущ.)(ж) мн. нет, разг. фам. (берникадәр) оятсызлык
наглость (сущ.)(ж)(нахальство) [чиктән тыш] оятсызлык, битсезлек, йөзсезлек
наглый (прил.)[чиктән тыш] оятсыз, битсез; наглый человек оятсыз кеше; наглый ответ чиктән тыш оятсыз җавап
нахал (сущ.)(м)оятсыз, әрсез, сөмсез, битсез [кеше]
нахалка (сущ.)(ж)оятсыз (әрсез, сөмсез, битсез) хатын (кыз)
нахальничать (гл.) разг. оятсызлану, әрсезләнү, йөзсезләнү
нахальный (прил.)оятсыз, әрсез, сөмсез, битсез
нахальство (сущ.)(с)оятсызлык, әрсезлек, сөмсезлек, йөзсезлек
нахамить (гл.)кому и без доп. , прост. дорфалык (тупаслык) күрсәтү (эшләү), оятсыз кылану
нахрапом (нареч.) простореч. көтмәгәндә, оятсыз рәвештә, көчләп
наян (сущ.)(м) обл. бәйләнчек, оятсыз
неблагопристойность (сущ.)(ж) устар. 1. только ед. әдәпсезлек, килешсезлек, сансызлык, оятсызлык, начарлык; 2. килешсез сүз (кыланыш, эш), кабахәт сүз (кыланыш, эш), начар сүз (кыланыш, эш)
неблагопристойный (прил.) уст. әдәпсез, тәрбиясез; килешсез, ямьсез, оятсыз
неприличие (сущ.)(с)әдәпсезлек, оятсызлык, килешсезлек
неприличный (прил.)килешми торган, килешмәгән, килешсез; әдәпсез, оятсыз
непристойность (сущ.)(ж) 1. (неприличие) оятсызлык, әдәпсезлек, килешмәгәнлек 2. (непристойное слово, поступок) әдәпсез (оятсыз, килешмәгән) сүз (кыланыш)
непристойный (прил.)оятсыз, әдәпсез, килешмәгән, килешсез; әшәке
нескромный (прил.) 1. тыйнак булмаган, инсафсыз, тыйнаксыз; нескромный человек тыйнаксыз кеше 2. тупас, дорфа; әдәп сакламыйча …ган; нескромный вопрос тупас сорау 3. әдәпсез, оятсыз; нескромный жест әдәпсез хәрәкәт
нецензурный (прил.)әдәпсез, авызга алмаслык, оятсыз; нецензурные слова әдәпсез сүзләр
нечистоплотность (сущ.)(ж) мн. (нет) 1. шапшаклык, шакшылык, пычраклык; 2. перен. вөҗдансызлык, оятсызлык
обнаглеть (гл.)оятсызлану, оятын югалту, оятсызланып бетү
обнаглить (гл.)оятсызландыру
оголтелый (прил.) разг. котырынган, шашынган, оятсызланган; оголтелый враг котырынган дошман
оподлиться (гл.) разг. кабахәтләнү, оятсызлану, кабахәтләнеп (оятсызланып) бетү
опошлеть (гл.)әшәкеләнү, бозылу, әхлаксызлану, оятсызлану
опошлиться (гл.) 1. (стать пошлым) әшәкеләнү, оятсызлану, әхлаксызлану 2. (стать избитым, банальным) кадерсезләнү, күп чәйнәлү
III(гл.) 1. кого-что (остановить) кинәт туктату; чигендерү, артка чигендерү; осадить лошадь атны чигендерү 2. перен. кого, разг. (дать отпор кому-л.) отпор бирү, башына сугу; осадить нахала оятсыз кешегә отпор бирү
отборный (прил.) 1. сайланма, иң яхшы, сайлап алынган; отборные яблоки сайланма алмалар 2. разг. (неприличный) әшәке, оятсыз; отборная ругань оятсыз сүгенү
охальник (сущ.)(м) простореч. вульг. оятсыз, әдәпсез (кеше)
охальничать (гл.) простореч. вульг. оятсызлану, әдәпсезләнү
охальный (прил.) простореч. вульг. оятсыз, әдәпсез
понавидаться (гл.) разг. см. навидаться понаглеть (гл.)оятсызланып китү, оятсызрак булып китү
порнографический (прил.)порнографик, әдәпсез, оятсыз; порнографическая литература порнографик әдәбият
порнография (сущ.)(ж)порнография, әдәпсезлек, оятсызлык (әдәбиятта һ. б. ш.)
похабник (сущ.)(м) простореч. вульг. оятсыз, әдәпсез кеше, пычрак телле кеше
похабница (сущ.)(ж) простореч. вульг. оятсыз, әдәпсез кеше, пычрак телле кеше
похабничать (гл.) простореч. вульг. оятсыз, әдәпсез сүзләр сөйләү, әшәкелек эшләү, бозыклык эшләү
похабность (сущ.)(ж) мн. нет, простореч. вульг. бозыклык, әшәкелек, пычрак теллелек, оятсызлык
похабный (прил.) прост. әдәпсез, оятсыз; килешмәгән
похабство (сущ.)(с) мн. нет, простореч. вульг. әшәке сүзләр, оятсыз тиргәшүләр, оятсыз кыланышлар, кабахәт кыланышлар
похабщина (сущ.)(ж) прост. әдәпсезлек, оятсызлык; килешсезлек
пошлость (сущ.)(ж) 1. тупаслык, оятсызлык, бозыклык, рухи шакшылык 2. әшәке сүз, пычрак сүз; говорить пошлости әшәке сүзләр сөйләү
пошлый (прил.)бозык, оятсыз, тупас, шакшы; пошлый человек оятсыз кеше
пошлячка (сущ.)(ж) разг. презрит. оятсыз кеше, кабахәт кеше, әшәке кеше, пычрак кеше
продерзкий (прил.) книж. устар. бик әдәпсез, бик тупас, бик оятсыз
продерзостный (прил.) книж. устар. бик әдәпсез, бик тупас, бик оятсыз
развязно (нареч.)әдәпсез (оятсыз, тәкәллефсез) рәвештә, развязно держать себя үзен әдәпсез (рәвештә) тоту
ракалия (сущ.)(ж) простореч. бран. вөҗдансыз, оятсыз, кабахәт, әшәке
ругнуться (гл.) разг. фам. сүгенеп алу, сүгенеп җибәрү, оятсыз сүз әйтеп җибәрү, әшәке сүз әйтеп ташлау
сальность (сущ.)(ж) 1. спец. майлылык; устранение сальности овчины сарык тиресенең майлылыгын бетерү 2. әшәке сүз, оятсыз сүз, әдәпсез сүз; говорить сальности әшәке сүзләр әйтү
сальный (прил.) 1. туң (терлек) май …ы, терлек маеннан ясалган; сальная свеча терлек маеннан ясалган шәм; сальное пятно туң май табы 2. (с высоким содержанием сала) бик майлы, үтә майлы, чат май; сальная свинина үтә майлы дуңгыз ите 3. майланып беткән, майга катып беткән, каешланып беткән; сальный воротник каешланып беткән яка 4. әдәпсез, оятсыз, әшәке; сальный анекдот әдәпсез анекдот сальные железы анат. май бизләре
скабрезность (сущ.)(ж) 1. (непристойность чего-л.) оятсызлык, әдәпсезлек, әхлаксызлык 2. оятсыз (әдәпсез, әшәке) сүз; говорить скабрезности әшәке сүзләр сөйләү
скабрезный (прил.)оятсыз, әдәпсез, әхлаксыз, әшәке; скабрезный анекдот әдәпсез анекдот
сквернослов (сущ.)(м)әшәке телле кеше, оятсыз сүзләр әйтеп сүгенүче
сквернословец (сущ.)(м) неодобр. начар сүзле кеше, әшәке сүзле кеше, пычрак сүзле кеше, оятсыз сүзләр әйтеп сүгенүче
сквернословие (сущ.)(с)әшәке сүзләр, оятсыз (әдәпсез) сүзләр, сүгенү сүзләре
сквернословить (гл.)әшәке сүзләр әйтү, оятсыз (әдәпсез) сүзләр сөйләнү, сүгенү
скоромник (сущ.)(м) простореч. устар. 1. тыелган аш ашаучы, ураза тотмаучы (христиан дине буенча); 2. перен. неодобр. җенси дәрткә бирелүче; оятсыз сүзләр сөйләүче
скоромница (сущ.)(ж) простореч. устар. 1. тыелган аш ашаучы [хатын-кыз], ураза тотмаучы [хатын-кыз] (христиан дине буенча); 2. перен. неодобр. җенси дәрткә бирелүче [хатын-кыз]; оятсыз сүзләр сөйләүче [хатын-кыз]
смелый (прил.) 1. кыю, батыр, базымчан, йөрәкле, тәвәккәл; смелый человек кыю кеше 2. кыю, үткен; смелая мысль кыю фикер 3. перен. әдәпсез, оятсыз; смелая шутка оятсыз мәзәк
совесть (сущ.)(ж)вөҗдан, намус, оят; долг совести вөҗдан бурычы; моя совесть чиста вөҗданым пак, йөзем ак; упреки совести вөҗдан газабы; имей же совесть оятың булсын; испытывать угрызения совести вөҗдан газабы кичерү; ни стыда ни совести ояты да юк, хәясе дә юк без зазрения совести оятсызланып, оятсыз рәвештә, намуссыз рәвештә; для очистки совести күңел тынычлыгы өчен, күңелне тынычландыру өчен; на совесть (добросовестно) намус белән, күңел биреп (яхшы итеп, тырышып) эшләү; по совести говоря (сказать) в знач.(вводн. сл.)чын күңелдән әйткәндә, дөресен генә әйткәндә, ачыктан-ачык әйткәндә; поступить по совести вөҗданың (намусың) кушканча эш итү; по (чистой) совести [жить, поступать и т. п.] намус белән [яшәү, эш итү һ. б. ш.]; свобода совести вөҗдан иреге (дин тоту мәсьәләләрендә); со спокойной совестью тыныч вөҗдан белән, үзенең хаклылыгына ышанып
соленый (прил.) 1. тозлы; соленая вода тозлы су; соленое озеро тозлы күл 2. тозлы, тозы салынган; соленый суп тозы салынган аш 3. тозлы, тозлаган; соленая рыба тозлаган балык; соленые огурцы тозлы кыяр 4. перен. разг. тозлы-борычлы, суганлы-борычлы, оятсыз; соленое словцо оятсыз сүз
спотыкнуться (гл.) простореч. см. споткнуться спохабничать (гл.) простореч. вульг. сүгенеп кую, сүгенеп ташлау, оятсыз сүзләр әйтеп салу
срамник (сущ.)(м) простореч. оятсыз, оятсыз кеше
срамница (сущ.)(ж) простореч. оятсыз, оятсыз [хатын-кыз]
срамной (прил.) простореч. оятсыз
Татарско-русский словарь:
алча (сущ.) алыча; см. тж. әлү алчак (прил.) 1. легкомысленный, беспечный, беззаботный, пустой; ветреный; шалопутный прост. 2. 1) наглый, беззастенчивый, бесцеремонный, развязный; беспардонный, нахальный; нахрапистый прост. || наглец, нахал, нахалка; оятсыз ~ бесстыжий, нахал 2) бессердечный, бездушный, чёрствый, очерствелый; бес-человечный, жестокий 3. приветливый, радушный диал. алчаклану (возвр.) 1. становиться/стать легкомысленным (беспечным, беззаботным, ветреным); проявлять/проявить легкомыслие (легкомысленность, беспеч-ность, беззаботность) 2. 1) становиться/стать наглым (беззастенчивым, развязанным, беспардонным, нахальным, нахрапистым); наглеть/обнаглеть; нахальничать 2) становиться/стать бессердечным (бездушным, чёрствым); черстветь/очерстветь, ожесточаться/ожесточиться 3. диал. становиться/стать приветливым (радушным); оказывать/оказать, проявлять/проявить радушие
затсыз (прил.) 1. безродный, не из благородного рода; ~ бер гидай баласы сын безродного бедняка (босяка); ~ гаиләдән из неблагородной семьи 2. неблагородный; дешёвый, низкокачественный; ~ тукыма әйберләре изделия из дешёвых тканей; ~ киемнән в дешёвой одежде 3. разг. см. оятсыз||(нареч.) беспардонно, нахально, нагло; развязно; неприлично; ~ кылану вести себя нахально; ~ итеп киерелү неприлично потягиваться; үзен ~ тоту вести себя развязно
оятлы (прил.) 1. редко стыдливый, застенчивый, смущающийся; ~ кызарыр, оятсыз агарыр ( погов. ) застенчивый покраснеет, бесстыжий побледнеет 2. разг. постыдный, позорный; зазорный прост. ; оятлы эш позорное дело
оятсыз (прил.) 1. бесстыдный, бесстыжий, бессовестный, непристойный || бесстыдник, пройдоха, каналья ( бран. ); эх син, ~! эх ты, бесстыдник! 2. беспардонный, беззастенчивый; ~ сүгенү беспардонная ругань 3. наглый, нахальный, циничный || наглец, нахал, циник; ~ күзләр нахальные глаза ||(нареч.) 1. бессовестно, непристойно 2. беспардонно, беззастенчиво; ~ ялганлау врать беспардонно 3. нагло, нахально, цинично; ~ кылану держать (вести себя) нахально
оятсызлану (гл.)(неперех.) бесстыдничать, терять/потерять стыд, совесть; наглеть, обнаглеть, нахальничать; куражиться прост. || бесстыдство, наглость, нахальство; бу нинди ~?! что это за нахальство?!
оятсызларча (нареч.) см. оятсыз&рәвештә
оятсызлык (сущ.) 1. бесстыдство, бессовестность; ~ йөз ерта ( погов. ) бесстыдство позорит (грубо оскорбляет) 2. беспардонность, бессовестность, хамство; бу нинди ~ ?! что это за хамство?! 3. наглость, нахальство, цинизм, циничность; гадәттән тыш ~ крайняя наглость
чиркандыру (гл.)(неперех.) 1. вызывать/вызвать чувство лёгкого озноба, заставлять/заставить неожиданно вздрогнуть (от прохлады) 2. вызывать/вызвать чувство брезгливости, омерзения; коробить; оятсыз күз карашы ~ды наглый взгляд (его) вызвал омерзение
Тәсадеф