Русско-татарский словарь:
обруб (сущ.)(м) 1. только ед. см. обрубка; 2. (бревенчатый сруб) бура (кое, баз һ.б. өчен); 3. (место, где обрублено топором) балта чапкан урын, балта белән киселгән урын
обрубка (сущ.)(ж) мн. (нет) см. обрубить обрубок (сущ.)(м) 1. (бревна и т. п.) бүкән, тумран, түмәр 2. кискә, бүрәнә башы; кисемтә; обрубок хвоста койрык кисемтәсе
Татарско-русский словарь:
Тәсадеф