Русско-татарский словарь:
мурлыканье (сущ.) см. мурлыкать мурлыкать (гл.)мыраулау мурлыкать песенку әкрен генә көйләү, мер-мер килеп сөйләшү
урчание (сущ.)(с) см. урчать урчать (гл.) 1. (о собаке) ырылдау; (о кошке) мырылдау, мыраулау 2. безл. (в желудке) быгырдау, чурлау, гөбердәү
Татарско-русский словарь:
мыраулау (гл.)(неперех.) мурлыкать, урчать (о кошке и других кошачьих) || мурлыканье; якында гына мәче ~ый где-то рядом мурлычет кошка
мыраулашу (гл.) взаимно-совм. от мыраулау
мырлау (гл.)(неперех.) 1. см. мыраулау; песи ~авы мурлыканье кошки 2. перен. разг. петь тихим голосом, напевать/напеть; әни әкрен генә ~ый мама тихим голосом напевает 3. перен. разг. спать; балакайларым инде ~ыйлар да икән оказывается, мои детки уже спят
Тәсадеф