Русча-татарча, татарча-русча онлайн сүзлек
Русско-татарский, татарско-русский онлайн словарь

Русско-татарский словарь:

бормотать (гл.)что и без доп. мыгырдау, мыгырдану, мыгыр-мыгыр килү

брюзжание (сущ.)(с) см. брюзжать брюзжать (гл.)мыгырдау, мыгырдану, сукрану

бубнить (гл.)что и без доп. , разг. мыгырдау, сукрану

буркать (гл.)что и без доп. , разг. мыгырдау

бурчать (гл.) 1. что и без доп. мыгырдау; мыгырдану; что ты там бурчишь? син анда нәрсә мыгырдыйсың? 2. чурлау, быкырдау (эч турында); бурчит в животе безл. эче чурлый

ворчать (гл.) 1. ырылдау, ырлау; собака ворчит эт ырылдый 2. разг. (брюзжать) мыгырдау, мыгырдану; сукрану; старушка ворчит карчык мыгырдана

ворчливость (сущ.)(ж) мн. (нет)мыгырдаучанлык, сукранучанлык

ворчливый (прил.)мыгырданучан, мыгырдаучан, сукранучан

ворчун (сущ.)(м) разг. мыгырдавык, мыгырдык кеше, мыгырдаучы

изворчаться (гл.) простореч. фам. мыгырдыкка әйләнү, туктаусыз мыгырдау, туктаусыз сукрану

мычать (гл.) 1. мөгрәү 2. перен. разг. мөгрәү, мыгырдау не мычит и не телится шутл. ни ә дими, ни я дими; аннан ә да юк, я да юк

набормотать (гл.) простореч. мыгырдау, мыгырдап сөйләп ташлау

набрюзжать (гл.) разг. мыгырдау, мыгырдап алу, күп мыгырдау

проворчать (гл.) разг. 1. что мыгырдап кую, мыгырданып кую; он что-то проворчал ул нәрсәдер мыгырданып куйды 2. (берникадәр вакыт) мыгырдау, мыгырдану, мыгырданып тору, (берникадәр вакытны) мыгырданып үткәрү; он проворчал весь день ул көн буе мыгырданып торды

фыркать (гл.) разг. 1. (о лошади) пошкыру, пошкырыну 2. перен. разг. (смеяться) пырх итеп көлү, пырхылдау 3. перен. разг. (брюзжать) мыгырдау, сукрану, ачулану

Татарско-русский словарь:

мыгырдавык (прил.) см. мыгырдык мыгырдану (возвр.) от мыгырдау 1. брюзжать, бурчать, ворчать (непрерывно, постоянно); күршем нәрсәдер ~а сосед что-то бурчит 2. бормотать про себя

мыгырдау (гл.)(неперех.) 1. ворчать, бурчать, проворчать, брюзжать || ворчание, бурчание 2. бормотать || бормотание; борын астыннан гына ~ пробормотать под нос

мыгырдаулы (прил.) ворчливый, брюзгливый; сварливый; выражающий недовольство

мыгырдаучан (прил.) 1. ворчливый, брюзгливый, склонный к сетованию (роптанию), сварливый; ул бик ~ кеше он очень ворчливый (брюзгливый, сварливый) человек; он-ворчун (брюзга) 2. говорящий непонятно, бормотанием, бурчанием (о человеке)

мыгырдаучанлык (сущ.) ворчливость, брюзгливость, сварливость

мыгырдашу (гл.) взаимно-совм. от мыгырдау; бормотать, пробормотать, бурчать, ворчать, брюзжать, роптать, сетовать (о многих)

мыдырдау (гл.)(неперех.) 1. см. мыгырдау 2. тихо, шёпотом говорить, разговаривать (с кем-л. или про себя)

мыңгырдау (гл.) см. мыгырдау; ворчать, брюзжать





Тәсадеф

 

 

 

 

 

Сәхифә турында / О проекте