Русча-татарча, татарча-русча онлайн сүзлек
Русско-татарский, татарско-русский онлайн словарь

Русско-татарский словарь:

балагурить (гл.) разг. мәзәк сөйләү, такылдау

блестеть (гл.)чем и без доп. 1. ялтырау, ялтырап (җемелдәп) тору; җемелдәү, җем-җем итү ялкылдау, ялкылдап тору; блестели огни города шәһәр утлары ялтырый иде; глаза блестят радостью күзләр шатлык белән ялтырыйлар 2. перен. аерылып тору (берәр сыйфат белән); он не блещет умом ул акылы белән аерылып тормый

II(гл.) 1. что и без доп. юк-барны сөйләү, сафсата сату, ләчтит сату; такылдау; болтать вздор юк-барны сөйләү; болтать без умолку бер туктаусыз такылдау 2. (чит телдә) сөйләшү, сөйләшә белү; болтать по-французски французча сөйләшү 3. лыгырдау, ялгыш әйтеп ташлау; не болтай никому об этом бу турыда беркемгә дә лыгырдама

вскрякивать (многокр.) простореч. бакылдау

всхлипывание (сущ.)(с) см. всхлипывать всхлипывать (гл.)сулкылдау, үксү, сулкылдап елау, үксеп елау

глюкать (гл.) обл. горгылдау, коркылдау (күркә турында)

грай (сущ.)(м) мн. нет, обл. поэт. черелдәү, кычкыру, каркылдау (кошлар турында)

заладить (гл.) разг. 1. что и без доп. такылдау, кат-кат әйтү; заладить одно и то же һаман бер нәрсә турында такылдау 2. с неопр. (делать одно и то же) гадәтләнү, өйрәнеп китү, гадәтләнеп китү; он заладил ходить в кино кинога йөрергә гадәтләнеп китү

каркать (гл.) 1. (о птицах) каркылдау, кар-кар кычкыру 2. перен. прост. каркылдау, такылдау; будет тебе каркать! юкны каркылдап торма әле!

кваканье (сущ.)(с) см. квакать квакать (гл.)бакылдау (бака турында)

клекот (сущ.)(м)коркылдау; клекот орла каракош коркылдавы

клекотать (гл.)коркылдау (каракош һәм башка эре кошлар кычкыруы)

клектать (гл.) обл. коркылдау (каракош һәм башка эре кошлар кычкыруы)

клохтать (гл.)кытаклау, кытнау, кыткылдау

крякать (гл.) 1. бакылдау (үрдәк турында) 2. разг. (о человеке) тамак кыру; кыру; от удовольствия канәгатьлек белдереп тамак кыру

курлыкать (гл.) разг. торкылдау, каңгылдашу (торналар турында)

лопотать (гл.) разг. бытылдау, лыкылдау, такылдау

лязгать (гл.) 1. чем шылтырату, шалтырату, чыңгылдату; (зубами) шакылдату; лязгать цепью чылбыр шылтырату 2. шылтырау, шалтырау, чыңгылдау; (о зубах) шакылдау; лязгают листы железа калай табаклары шалтырый

лязгнуть (гл.) однокр. 1. чем шылтырату, шалтырату, чыңгылдату, шылтыратып (шалтыратып, чыңгылдатып) кую; (зубами) шакылдату, шакылдатып кую 2. шылтырау, шалтырау, чыңгылдау, шылтырап (шалтырап, чыңгылдап) кую; (о зубах) шакылдау, шакылдап кую

лясничать (гл.) простореч. юк-барны сөйләү, лыкылдау

лясы (сущ.)точить лясы = прост. юк-барны сөйләү, ләчтит сату, лыкылдау, сафсата сату

младенческий (прил.) 1. сабыйлык …ы; младенческий возраст сабыйлык еллары 2. перен. көчсез, сабыйларча …; младенческий лепет сабыйларча лыкылдау (мәгънәсез, нигезсез сөйләү)

нажужжать (гл.) разг. 1. безелдәп теңкәгә тию; 2. перен. фам. неодобр. юкны сөйләү, такылдау, лыкылдау, лыгырдау; гайбәт сату. Нажужжать уши разг. колакны тондырып бетерү (юк-барны сөйләп ардырып бетерү)

натрещать (гл.) простореч. 1. (много потрещать) озак шатырдап тору; (о кузнечиках) озак черелдәп тору; 2. преимущ. неодобр. бик күп (озак) такылдау, бик күп (озак) лыгырдау, бик күп (озак) юк-барны сөйләү

пищать (гл.) 1. чыелдау, чикылдау, чәрелдәү, чинау; птенцы пищат кош балалары чәрелдиләр 2. что и без доп. , разг. чыелдап сөйләү, чыелдык тавыш белән сөйләү

II(гл.) разг. фам. такылдап тору, бераз такылдау, бераз такылдап алу, бераз сөйләшеп алу

покрякивалъ (гл.) разг. 1. бакыл-дап-бакылдап кую, сирәк-мирәк бакылдау; 2. (сирәк-мирәк) тамак кырып кую, тамак кыргалау

полепетать (гл.)бераз такылдап алу, бераз бытылдап алу, бераз лыкылдау

прокаркать (гл.) 1. каркылдап кую; 2. (берникадәр вакыт) каркылдау, каркылдап тору

протараторить (гл.) разг. 1. такылдап алу, такылдап кую; 2. (берникадәр вакыт) такылдау, такылдап тору, такылдап, (берникадәр вакытны) үткәрү; протараторил весь день бөтен көнен такылдап үткәрде

прохрюкать (гл.) разг. 1. мыркылдан кую, мырк-мырк килу; на дворе прохрюкала свинья ишек алдында дуңгыз мыркылдап куйды; 2. (берникадәр вакыт) мыркылдау, мыркылдап чыгу; всю ночь прохрюкала свинья дуңгыз төн буе мыркылдап чыкты

пустозвонить (гл.) разг. лыгырдау, корыга (бушка) такылдау

растабарывать (гл.) простореч. обл. юк-бар сөйләү, ләчтит сату, суган сату, такылдау

свистать (гл.) см. свистеть свистелка (сущ.)(ж) простореч. см. свистулька свистеть (гл.) 1. что и без доп. сызгыру, сызгырту; паровоз свистит паровоз сызгырта 2. (о птицах и некоторых животных) черелдәү, чыркылдау 3. выҗылдау, сызгыру; кругом свистят пули тирә-якта пулялар сызгыра

словоизвержение (сущ.)(с) книж. шутл. юк-бар сүз сөйләү, күп һәм юкны лыгырдау, такылдау, сүз ургылышы

стучать (гл.) 1. (производить шум) шакылдау, шакылдату, тукылдату; дыңгырдау, дыңгырдату, (посудой) шалтырату; (о дятле) туку; (о сердце) кагу, сикерү; зубы стучат тешләр шакылдый 2. безл. (в голове, ушах и т. п.) дөп-дөп итеп тору, шаулау 3. шакылдату, шаку, кагу; стучать в дверь кагу

тарабарить (гл.) простореч. ләчтит сату, юк-барны сөйләү, лыкылдау

тарантить (гл.) разг. фам. бик тиз сөйләү, такылдау

тараторить (гл.)что и без доп. , разг. такылдау, лыкылдау; пытырдау

тарахтение (сущ.)(с) см. тарахтеть тарахтеть (гл.), разг. 1. дыңгыр-дыңгыр килү, дыңгырдау, дыңгылдау; шалтырау; вдали тарахтела телега еракта арба дыңгырдый иде 2. перен. такылдау, лыкылдау; не тарахти, говори толком такылдама әле, рәтләп сөйлә

трескотня (сущ.)(ж) разг. 1. (непрерывный треск) шатырдау, шатыр-шотыр итү, шарт-шорт килү; трескотня пулеметов пулеметлар шатырдавы 2. перен. (болтовня) такылдау, туктаусыз сөйләү, лыгырдау, юк-бар сүзләр сөйләү

трещать (гл.) 1. шатырдау, шытырдау, шарт-шорт килү, чытырдау; лед трещит боз шатырдый 2. черелдәү; трещат кузнечики чикерткәләр черелди 3. перен. разг. (болтать) лыкылдау, лыгырдау, такылдау, күп сөйләү дело трещит по всем швам эш җимерелеп бара

хлипать (гл.) простореч. сулкылдау

хлюпать (гл.) 1. разг. (о воде, грязи) чапылдау, лычкылдау, чаптыр-чоптыр (чапыр-чопыр, лач-лоч) итү 2. прост. (идти) пычрак ерып бару, лычкылдатып бару, чаптыр-чоптыр (лач-лоч) килү; хлюпать по грязи пычрак ерып бару хлюпать носом мышкылдау, мыш-мыш итеп борын тарту; мыш-мыш елау

хохот (сущ.)(м)шаркылдау, хахылдау, шаркылдап көлү [тавышы], ихахай; громкий хохот кычкырып көлү; гомерический хохот тыела алмый шаркылдап көлү; разразиться хохотом кычкырып көлә башлау

хохотать (гл.)шаркылдау, шаркылдап (хахылдап) көлү, ихахайлау; хохотать до упаду егылып көлү

хрюканье (сущ.)(с) см. хрюкать хрюкать (гл.)мыркылдау, мыркмырк итү

цокать I(гл.)чак-чок килү, чыкылдау ; подковы цокают по мостовой таш урамда дагалар чак-чок килә

цокот (сущ.)(м)чык-чык (чак-чок) килү, чыкылдау; цокот копыт тояк тавышы, тояк чыкылдавы

чик-чирик чырылдау, чыркылдау, чер-чер итү, чыр-чыр килү (чыпчыкның, сары чыпчыкның һ.б.)

чириканье (сущ.)(с) см. чирикать чирикать (гл.)чыркылдау, черкелдәү, чырлау

чмокание (сущ.)(с) 1. см. чмокать; 2. чупылдау тавышы, чапылдау тавышы, лачкылдау тавышы

чмокать (гл.) 1. (губами) чапылдату, чупылдату 2. лачкылдау, чапылдау; грязь чмокает под ногамн аяк астында пычрак лачкылдый 3. кого. шутл. (звучно целовать) чупылдатып үбү, чуп итеп үбү

Татарско-русский словарь:

бакылдату 1. (понуд.) от бакылдау 2. производить/произвести, издавать/издать квакающий, крякающий звук чем-л.

бакылдау (гл.)(неперех.) 1. крякать || крякание (уток) 2. квакать || квакание (лягушек) 3. перен. груб. говорить, болтать, галдеть (грубым голосом)

бакылдашу 1. (гл.) взаимно-совм. от бакылдау; язга чыкса, шул бакалар ~а доживут до весны-эти лягушки начинают квакать 2. перен. шуметь, галдеть (вместе, неприятными голосами)

балкылдату (понуд.) от балкылдау; заставлять/заставить ярко блестеть (поблёскивать)

балкылдау (гл.)(неперех.) (переменно) блестеть, блистать, ярко поблёскивать || (переменный) блеск, сияние

баркылдау (гл.)(неперех.) 1. крякать (об утках) 2. петь низким голосом (о дрозде)

быкылдау (гл.)(неперех.) разг. 1. лопотать, лепетать; болтать || лопотание, лепетание, лепет; бала ~ый башлаган ребёнок начал лепетать 2. перен. прост. тараторить, болтать, точить лясы || болтовня

былкылдау (гл.)(неперех.) 1. болтаться, плескаться, колыхаться (о жидкости в сосуде) 2. перен. тучнеть/потучнеть, жиреть/ожиреть || ожирение

докылдау (гл.)(неперех.) см. док-док&итү (килү)

дыкылдау (гл.)(неперех.) шлёпаться/шлёпнуться, шаркать/шаркнуть; шаркаться/шаркнуться прост. дым (сущ.) влага, сырость

дыркылдау 1. (неперех.) издавать/издать звуки грохота, сотрясения, тряски 2. трястись, раскачиваться, подпрыгивать (при тряске); сотрясаться || тряска, сотрясение 3. в знач.(нареч.) разг. дыркылдап с треском (повалиться-о дереве); ~п ишек ябылды с треском закрылась дверь

елкылдату (гл.)(перех.) см. елтырату елкылдау (гл.)(неперех.) переливаться, сверкать (на солнце), лосниться, блестеть/заблестеть, блистать/заблистать (о гладкой поверхности) || блеск

елык-елык : елык-елык итү (китү) см. елкылдау; кояшта елык-елык килү переливаться (сверкать) на солнце

елык-елык итү (гл.) см. елкылдау; кояшта елык-елык килү переливаться (сверкать) на солнце

елык-елык китү (гл.) см. елкылдау; кояшта елык-елык килү переливаться (сверкать) на солнце

какылдау (гл.)(неперех.) 1. гоготать || гоготанье; казлар ~ый гуси гогочут 2. прост. перен. гоготать, болтать; чрезмерно громко, много говорить

какылдашу (совм.) от какылдау (о многих)

каркылдау неперех 1. каркать || карканье; карга ~вы карканье вороны 2. перен. прост. болтать, каркать; белер-белмәс ~у болтать, не зная достоверно

каркылдашу (совм.) то же, что каркылдау (о многих)

карылдау (гл.)(неперех.) см. каркылдау

корк-корк (подр.) см. корык-корык коркылдау (гл.)(неперех.) 1. курлыкать, клекотать, клектать || курлыканье, клекотание 2. перен. прост. болтать, трепать (языком), тараторить

кыйкылдау (гл.)(неперех.) 1. см. кыйгылдау 2. см. икылдау

кыйкылдашу (совм.) от кыйкылдау; см. кыйгылдашу кыйланмыш (сущ.) 1. разг. см. кыланыш; ~ы кызык поведение его интересно 2. см. кылмыш кыйлану (гл.)(неперех.) разг. 1. нарочно вести себя разнузданно; хулиганить, безобразничать || (мелкое) хулиганство; ~уыңны туктат прекрати хулиганить 2. 1) представляться, чудить, паясничать, кривляться || кривляние; 2) манерничать, жеманиться, жеманничать || жеманство 3. см. кылану кыйланчык (сущ.) см. кыланчык кыйланыш (сущ.) разг. 1. манерничание, кривляние; ~ы кырга сыймый ( погов. ) так манерничает, что дальше некуда (букв. его манерничанье не вмещается в рамки) 2. см. кыланыш кыйлау (гл.)(перех.) диал. унавоживать/унавозить || унавоживание сухим помётом

II(сущ.) диал. см. кылдау кылаю (гл.)(неперех.) 1. быть косым, скошенным; коситься, скоситься (о глазах) 2. косить, скосить глаза

кылдау (сущ.) диал. дужка (ведра, миски); перевязь (котомки)

кылдаулы (прил.) диал. с дужкой, снабжённый дужкой или перевязью

кылкылдау (гл.)(неперех.) диал. см. кылкыну кылкын (сущ.) диал. глотка

кыркылдау (гл.)(неперех.) (мерно) клохтать (о курице с цыплятами)

кыткылдау (гл.)(неперех.) 1. квохтать, клохтать (о птицах отряда куриных); әтәч ~ап алды да туктады петух немножко поквохтал и перестал 2. перен. прост. говорить много, быстро и неприятно; нәрсә ~ыйсың? чего квохчешь (так много говоришь)? 3. см. кеткелдәү кыткылдык (прил.) 1. (часто, вечно) квохчущий, клохчущий; ~ тавыклар (вечно) квохчущие куры 2. перен. болтливый (о человеке); склонный говорить лишнее ||(сущ.) 1. квохтун, клохтун (о куриных) 2. перен. разг. ворчун

кытнау (гл.)(неперех.) 1. диал. см. кыткылдау 2. перен. разг. беспрестанно говорить об одном и том же

лабырдау (гл.)(неперех.) 1. болтать вздор 2. перен. см. лакылдау лабырдашу (взаим.-совм.) от лабырдау 1, 2

лакылдау (гл.)(неперех.) неодобр. разговаривать (говорить) долго, тараторить, болтать, говорить без умолку, громко

ларылдау (гл.)(неперех.) прост. говорить громко, монотонно; ср. такылдау, лакылдау

лачкылдау (гл.)(неперех.) хлюпать, издавать чавкающий звук, чавкать

ләчкелдәтү (гл.)(перех.) см. лачкылдату ләчкелдәү (гл.)(неперех.) см. лачкылдау ләчмә (нареч.) см. лычма ләчтә (прил.) диал. сырой (о хлебе)

лергелдәү (гл.)(неперех.) разг. жиреть, разжиреть, тучнеть, потучнеть; см. былкылдау лерт-лерт (подр.) звуку неторопливого бега лошади

лыбырдау (гл.)(неперех.) разг. см. лыкылдау лыбырдык (сущ.) разг. см. лыкылдык лыгыр-лыгыр (подр.) 1. звукам, характерным для кипения жидкой пищи; лыгыр-лыгыр кайнау булькать 2. звукам долгой болтовни; лыгыр-лыгыр сөйләшү болтать без умолку

лыгырдавык (сущ.) разг. см. лыкылдык лыгырдау 1. (неперех.) см. лыкылдау 2. неодобр. болтать, нести чепуху, молоть чушь

лыкылдавык (сущ.) разг. см. лыкылдык лыкылдау (гл.)(неперех.) прост. говорить много, продолжительно, празднословить, болтать, тарахтеть, балаболить

лычкылдау (гл.)(неперех.) 1. хлюпать; баскан саен идән астында су ~ый от каждого шага под половицами хлюпает вода 2. быть сырым (о хлебе); ~ап торган ипи сыроватый хлеб

лышкылдау (гл.)(неперех.) разг. шмыгать носом, всхлипывать

лышпырдау (гл.)(неперех.) см. лышкылдау лышпырдык (сущ.) см. лышкылдык лышт-лышт (подр.) см. лыш-лыш лыштыр-лыштыр (подр.) шлёпанью большой по размеру обуви

микылдау (гл.)(неперех.) 1. вскрикнуть, запищать (о раненом звере, животном) 2. диал. см. мыймылдау1

мыйкылдау (гл.)(неперех.) трястись при движении || подрагивание (само собой-о полном, тучном теле и частях тела)

мыркылдау (гл.)(неперех.) 1. хрюкать || хрюканье; чучка үлә язса да ~авын куймас ( погов. ) даже при смерти свинья не перестанет хрюкать 2. перен. разг. 1) ворчать, брюзжать; нәрсә өчен ~ый башладың әле? отчего начал брюзжать? 2) перечить, пререкаться; ~ама, әйткәнне эшлә не перечь, делай что сказано

мыркылдашу 1. 1)(гл.) взаимно-совм. от мыркылдау; бакча артында дуңгызлар ~а за огородом хрюкают свиньи 2) перен. разг. ворчать; һәр иртә күршеләр ~а каждое утро соседи ворчат 2. перен. разг. ссориться, браниться, побраниваться, поругаться (друг с другом) || ссора, брань, ругань (между собой)

мышкылдату (понуд.) от мышкылдау 1

мышкылдау (гл.)(неперех.) 1. сопеть (носом) || сопение; нишләп ~ыйсың, салкын тидеме әллә? отчего сопишь, простудился, что ли? 2. 1) пыхтеть, сопеть, тяжело дышать, отдуваться (при быстрой ходьбе, физической работе и от тяжести) 2) в знач.(нареч.) мышкылдап, мышкылдый-мышкылдый пыхтя, сопя, тяжело дыша, отдуваясь; алар ~ап килеп керделәр они вошли тяжело дыша 3) разг. силиться, напрягать/напрячь силы, напрягаться; пыхтеть; шкафны күчергәндә ~арга туры килде чтобы перенести шкаф, пришлось попыхтеть 4) беззвучно плакать

мышлау (гл.)(неперех.) см. мышкылдау, мышнау

мышылдау (гл.)(неперех.) см. мышкылдау мышьяк (сущ.) в разн. знач. мышьяк || мышьяковый, мышьячный; ~ кушылмасы соединение мышьяка; ~ кислотасы мышьяковая (мышьячная) кислота

пыскылдау (гл.)(неперех.) 1. тихо шипеть || тихое шипение (тлеющих головешек коптилки); янган бүрәнәләр ~п ята шипят (лежащие на земле) обгорелые брёвна 2. хныкать || хныкание, тихий плач 3. сипеть (о голосе) 4. в знач.(нареч.) пыскылдап 1) с тихим шипеньем; ~п яну гореть с тихим шипеньем 2) сипло; ~п сөйләү сипло говорить

пычкылдату (гл.) страд. от пычкылдау

пычкылдау I(неперех.) диал. звенеть (о полотне пилы)

II(гл.)(неперех.) оплывать/оплыть; отекать/отечь || оплывание, отекание (мёрзлого мяса в тепле, опухоли, болячки и т. п.) || см. лачкылдау, лычкылдау

пышкылдау (гл.)(неперех.) 1. сопеть, посапывать (носом) 2. тихонько плакать || тихий плач (так, что слышно только сопение); нигә ~ыйсың? что ты сопишь? 3. разг. шипеть, пошипеть || шипение

сулкылдату (понуд.) от сулкылдау

сулкылдау (гл.)(неперех.) 1. всхлипывать, судорожно вздыхать || всхлипывание; ~удан иңбашлары селкенә трясутся плечи от всхлипывания 2. сверлить, свербеть; теш ~п сызлый зуб свербит от боли 3. трепыхаться; судорожно, конвульсивно биться

II(гл.)(неперех.) диал. см. сулкылдау сулыгып елау (гл.)(неперех.) см. сулкылдап&елау

тагу (гл.)(перех.) 1. прицеплять/прицепить || прицепление; тракторга чәчкеч ~гу прицеплять/прицепить сеялку к трактору; чиләккә кылдау ~гу прицеплять/прицепить дужку к ведру; арбага ~ккач, дегет чиләге дә хаҗга барган, ди (посл.) прицепленная к телеге и лагунка для дёгтя, говорят, совершила путешествие в Мекку 2. нацеплять/нацепить, пришивать/пришить; прикреплять/прикрепить; привязывать/привязать; надевать/надеть || нацепление, прикрепление, пришивание, привязывание; медаль ~гу нацепить медаль; алка ~гу прикрепить (к ушам) серьги; төймә ~гу пришить пуговицу (к одежде) 3. надевать, надеть || надевание (чего-л. такого, которое держится на шнуре, петле); асма (муенса, галстук) ~гу надевать/надеть подвески (ожерелье, галстук) 4. перен. прост. неодобр. таскать/тащить, брать/взять с собой; вести за собой кого; нигә син аны ~гып йөрисең? чего ты повсюду таскаешь с собой?; перен. навязывать/навязать; заставлять/заставить брать, взять || навязывание; уңган шәкерткә мулла кызын ~гар (посл.) расторопному шакирду мулла навязывает свою дочь 5. перен. давать/дать (прозвище), придать (имя), прозвать; кушамат ~гу давать/дать прозвище; ~кма кешегә исем-үзеңә исем ~гарлар (посл.) не давай прозвище другому-дадут прозвище и тебе самому 6. перен. приписывать/приписать кому что; навлекать/навлечь на кого что || приписывание, привлечение (чего-л. нехорошего, предосудительного); гаеп ~гу приписывать вину, ложно обвинять/обвинить; бәла ~гу навлекать/навлечь беду

такылдату 1. (понуд.) от такылдау; дать возможность постучать 2. (намеренно) стучать, барабанить чем-л.

такылдау (гл.)(неперех.) 1. 1) стучать, постукивать, барабанить || стук, перестук, постукивание (молотком) 2) тарахтеть || тарахтение (мотора); кайдадыр куласалар ~ый где-то со стуком вращаются маховые колёса 2. перен. 1) болтать, тараторить; говорить быстро, громко || громкая болтовня 2) болтать, нести чепуху; молоть вздор; говорить то, что не положено || болтовня, вздор; юкны ~ар чак түгел не такое время, чтобы болтать вздор; кирәкмәгәнне ~аганчы, эшеңдә бул чем нести чушь, лучше займись своей работой 3. перен. наболтать, выболтать, выдать секрет || выдача секрета, (мелкий) донос

такылдашу (совм.) от такылдау; нести вздор, громко судачить

тәчкелдәү (гл.)(неперех.) издавать/издать звуки шлёпанья; шлёпать (по мокрому); см. тачкылдау

торкылдау (гл.)(неперех.) курлыкать || курлыкание

торкылдашу (совм.) от торкылдау; курлыкать (о многих)

тотка (сущ.) 1. ручка (в виде скобы), держатель, держалка 2. рукоять, рукоятка 3. разг. см. тотынгыч 4. перен. опора, устои 5. разг. дужка; см. тж. кылдау тоткавыл (сущ.) ист. 1. заградительный отряд 2. застава (на дороге и т. п.) 3. служитель заставы; часовой, воин при заставе

тукылдау (гл.)(неперех.) стучать || стук, стучание

тукылдашу (совм.) от тукылдау; стучать, постукивать (о многих); урманда тукраннар ~а в лесу (там и сям) постукивают дятлы

тучкыл (прил.) диал. 1. чрезмерно жирный; истекающий жиром, сальный; ~ ит чрезмерно жирное мясо ( преимущ. о варёном мясе) 2. см. тучкыллы тучкылдау (гл.) 1. см. чупылдау, чәпелдәү 2. истекать жиром; быть чрезмерно жирным (о мясе, а также о живом организме)

тыкылдау (гл.)(неперех.) 1. (непроизвольно) глуховато стучать || глуховатый стук, стучание, перестук 2. см. такылдау тыкылдашу (взаим.-совм.) от тыкылдау

тырбаю (гл.)(неперех.) см. тырпаю тыркылдау I(неперех.) разг. см. тыракайлап

II(гл.)(неперех.) см. дыркылдау тыркын (сущ.) диал. см. тыракай2; ~да ярышу соревноваться в беге на одной ноге ||(прил.) двигающийся быстро, но неуклюже (хромая, вприпрыжку и т. п.); ~ кеше быстрый в движениях, но неуклюжий человек

чакы-чокы (подр.) см. чык-чык чакылдау (гл.)(неперех.) см. чыкылдау чакыргалау (многокр.) от чакыру звать, приглашать (время от времени, изредка)

чикылдату (гл.)(перех.) 1. (понуд.) от чикылдау 2. заставлять/заставить пищать, визжать

чикылдау (гл.)(неперех.) пищать, визжать, верещать || писк, визг, верещание

чикылдашу (гл.) взаимно-совм. от чыкылдау; пищать, визжать, взвизгивать (о многих) || писк, визг, взвизгивание

чыйкылдату см. чырыйлату чыйкылдау см. чырыйлау чыйкылдашу см. чырылдашу чык (сущ.) роса || росяной

чыкылдау (гл.)(неперех.) 1. звякать (о металле), звенеть (о сухом бревне) 2. в знач.(прил.) разг. чыкылдаган настоящий, истинный, точь-в-точь; ~ган авыл егете настоящий сельский парень

чыркылдату 1. (понуд.) от чыркылдау; заставить визжать 2. прост. повалить с силой на землю (так, чтобы кости захрустели)

чыркылдау (гл.)(неперех.) 1. визжать || визг; бала-чагалар ~вы визг детворы 2. в знач.(нареч.) чырылдап звонко; ~п көлү звонко смеяться 3. чирикать || чириканье; чыпчыклар ~вы чириканье воробьёв

чыркылдашу (совм.) от чыркылдау; визжать || визжание (о многих); ~ып көлешү звонко смеяться

шакылдау (гл.)(неперех.) 1. стучать, производить шум, стук; коридорда кемдер ~ый в коридоре кто-то стучит; ~амый гына булмыймы? нельзя ли не стучать? 2. в знач.(нареч.) шакылдап со стуком, шумно; ~ап нидер төште со стуком что-то упало

шаркылдавык (прил.) см. шаркылдык шаркылдау (гл.)(неперех.) разг. см. шаркылдап&көлү

шаркылдашу (совм.) от шаркылдау (о многих)

шыкылдау (гл.)(неперех.) негромко стучать, производить более глухой и слабый звук, чем шакылдау

шыркылдавык (прил.) диал. см. шаркылдык шыркылдау (гл.)(неперех.) разг. хохотать

шыркылдашу (совм.) от. шыркылдау (о многих)

ыкылдау (гл.)(неперех.) диал. икать || икание

ялку диал. см. ялыгу ялкылдау (гл.)(неперех.) 1. блестеть, блистать, сверкать, сиять, гореть, переливаться, искриться, играть || блеск, сверкание, сияние; алтын алкалар ~вы блеск золотых серёг; яшен ~у сверкание молнии; ~ган халат переливающийся халат 2. перен. блестеть, блистать, отличаться, выделяться, быть заметным || блеск; бүлмә бай җиһазлары белән ~п тора комната блещет богатым убранством





Тәсадеф

 

 

 

 

 

Сәхифә турында / О проекте