Русско-татарский словарь:
из (изо=)(прист.), түбәндәге мәгънәләрне белдерә һәм нигездә ярдәмче фигыльләр белән тәрҗемә ителә; 1) эш-хәрәкәтнең ачтан тышка таба юнәлешен һәм чыгару фигыле белән тәрҗемә ителә, мәс. изгнать куып чыгару; 2) эш-хәрәкәтнең бөтен предметка җәелүен һәм бетерү фигыле белән тәрҗемә ителә, мәс. изранить җәрәхәтләп бетерү; 3) эш-хәрәкәтнең соңгы чиккә җитүен һәм бетерү фигыле белән тәрҗемә ителә, мәс. измучить газаплап бетерү; 4) берәр үзлек, сыйфат алуны һәм бетү фигыле белән тәрҗемә ителә, мәс. изнервничаться нервланып бетү
изгнание (сущ.)(с) 1. см. изгнать; 2. сөрген; жить в изгнании сөргендә яшәү
изгнать (гл.) 1. кого-что (выгнать) сөрү, куып җибәрү; сөргенгә җибәрү, сөреп җибәрү 2. что (устранить, избавиться) тамырын корыту, тамырын калдырмау, калдырмау, юкка чыгару, бетерү; изгнать что-л. из употребления нәрсәне дә булса куллануда калдырмау
изгонять (гл.) см. изгнать изгоняться (гл.) страд. книж. 1. куылу, куып чыгарылу; 2. тамыры корытылу, юкка чыгарылу
отлучить (гл.)кого. от чего, уст. (изгнать) аеру, куу, сөрү
Татарско-русский словарь:
сөргенләү (гл.)(перех.) высылать/выслать || высылка; официально изгнать || официальное изгнание
II(гл.)(перех.) 1. 1) гонять, гнать (в одном направлении, всю массу) 2) изгонять/изгнать || изгнание 2. ссылать/сослать || ссылка
Тәсадеф