Русско-татарский словарь:
горленка (сущ.)(ж) см. горлица горлинка (сущ.)(ж)урман күгәрчене
горлица (сущ.)(ж) см. горлинка горло (сущ.)(с) 1. бугаз, тамак; дыхательное горло сулыш юлы, бугаз; в горле пересохло тамак кипте; горло болит бугаз авырта; кровь идет горлом бугаздан кан килә 2. (сосуда) авыз, муен 3. перен. (устье) тамак (елга тамагы) взять горлом кычкырып җиңәргә тырышу; взять за горло бугазына ябышу; во все горло дөнья яңгыратып (кычкыру); драть горло акыру; по горло муеннан, бугаздан, бик күп; пристать с ножом к горлу сорап (үтенеп) тәңкәгә тию, сагыз булу; промочить горло аз гына эчеп алу, тамак чылату; слова застряли у него в горле әйтер сүзен әйтә алмады; стать поперек горла тамакка таш булып утыру
проворковать (гл.) 1. гөрләп кую; голубь проворковал күгәрчен гөрләп куйды; 2. гөрләп үткәрү, гөрләү; в саду все утро проворковала горлинка бакчада бөтен иртә буена урман күгәрчене гөрләде
Татарско-русский словарь:
аларту (гл.)(перех.) 1. делать/сделать пегим (крапчатым, пёстрым, в крапинках; чалым; полосатым); придавать/придать пегий цвет (вид, окраску); яңгыр суы түшәмне ~ып бетергән подтёки от дождя сделали потолок пёстрым 2. делать/сделать пёстрым с прогалинами (прогалинками, проплешинами, проталинами); яз басуларны ~ты весна сделала поля пёстрыми с проталинами 3. прост. см. акайту алару (гл.)(неперех.) см. алалану алатыва (сущ.) зоол. диал. горлинка, горлица
әбер-чебер (сущ.) разг. собир. см. ыбыр-чыбыр әберчен (сущ.) зоол. горлинка, горлица; витютень
Тәсадеф