Русско-татарский словарь:
гнедочалый (прил.)туры бурлы (ат төсе)
каурка (сущ.)(ж) обл. бурлы ат
каурый (прил.)(о масти лошади) бурлы (ат төсе турында)
мелкошерстый (прил.) см. мелкошерстный меловатый (прил.) спец. бераз акбурлы, составына бераз акбур кергән; меловатая почва бераз акбурлы туфрак, составына бераз акбур кергән туфрак
меловой (прил.) 1. акбур…; акбурлы, акбур …ы; меловые горы акбур таулары 2. акбур төсендәге, ак меловая бумага ак буяулы кәгазь; меловой период геол. акбур чоры
рыжечалый (прил.) спец. бурлы җирән, кызыл бурлы (ат төсе)
II(сущ.)(м)(вид вышивания или вязания) тамбур; вышивать тамбуром тамбурлы чигү, күпертеп чигү
татебный (прил.)старин. караклык...-ы, талау...-ы; юлбасарлык...-ы, бурлык...-ы, татебные дела караклык эшләре
татьба (сущ.)(ж) мн. нет, старин. бурлык, караклык, урлашу, юлбасарлык итү
чалопегий (прил.) спец. ала бурлы, ала-кола, бурлы-чуар (ат төсе)
чалый (прил.)(о масти лошади) бурлы
Татарско-русский словарь:
акбурлы (прил.) меловой
ала бурлы (прил.) с.-х. чало-пегий (масть лошадей)
ала-кола (прил.) 1. 1) разношёрстный, пёстрый (о животных и их масти); разномастный (о животном); чубарый (о коне); ниндидер ала-кола бозау какой-то разномастный телёнок; ала-кола ат чубарая (разномастная) лошадь 2) чало-пегий; см. бурлы 2. ала-тилә 2-4
бурлы (прил.) 1. чалый, каурый (о масти лошади); ~ ат лошадь чалой масти; туры ~ ат гнедо-чалая лошадь 2. в знач.(сущ.) чалый, каурый, каурка
бурлы җирән (прил.) рыже-чалый (масть лошадей)
бурлы кара (прил.) вороночалый (масть лошадей)
бурлык (сущ.) разг. воровство || воровской
каламбурлы (прил.) каламбурный, содержащий каламбур
тамбурлы I(прил.) тамбурный; ~ чигү тамбурное вышивание; ~ җөй тамбурный шов
туры бурлы (прил.) гнедочалый (масть лошадей)
Тәсадеф