Русча-татарча, татарча-русча онлайн сүзлек
Русско-татарский, татарско-русский онлайн словарь

Русско-татарский словарь:

брюзжание (сущ.)(с) см. брюзжать брюзжать (гл.)мыгырдау, мыгырдану, сукрану

ворчать (гл.) 1. ырылдау, ырлау; собака ворчит эт ырылдый 2. разг. (брюзжать) мыгырдау, мыгырдану; сукрану; старушка ворчит карчык мыгырдана

избрюзжаться (гл.) разг. мыгырдыкка әверелү, мыгырдыкка әверелеп бетү

набрюзжать (гл.) разг. мыгырдау, мыгырдап алу, күп мыгырдау

побрюзжать (гл.) разг. мыгырданып (сукранып) алу (бераз вакыт)

пробрюзжать (гл.) разг. 1. (проворчать про себя) мыгырдану, мыгырданып әйтеп кую, мыгырданып кую; 2. (берникадәр вакытны) мыгырданып үткәрү, мыгырданып тору; старик пробрюзжал весь вечер карт бөтен кичен мыгырданып үткәрде

разбрюзжаться (гл.) разг. мыгырдана башлау, сукранырга тотыну

фыркать (гл.) разг. 1. (о лошади) пошкыру, пошкырыну 2. перен. разг. (смеяться) пырх итеп көлү, пырхылдау 3. перен. разг. (брюзжать) мыгырдау, сукрану, ачулану

Татарско-русский словарь:

быжлау (гл.)(неперех.) 1. жужжать || жужжание; орчык ~ый веретено жужжит; пулялар ~ый пули жужжат 2. разг. брюзжать, ворчать || брюзжание, ворчание; карт иртәдән бирле ~ап йөри старик с утра ходит, ворчит 3. прост. беспрерывно говорить об одном и том же, твердить одно и то же

быжык (прил.) разг. см. быжгак быжыклану (гл.)(неперех.) разг. ворчать, брюзжать

выжылдау (гл.)(неперех.) 1. жужжать, прожужжать || жужжание; күбәләкләр оча, төклетуралар ~ый летают бабочки, жужжат шмели 2. в знач.(нареч.) выжылдап свистя, со свистом; машиналар олы юлдан ~ап узалар по большому тракту со свистом мчатся машины 3. разг. ворчать (сердито), бормотать, брюзжать, шипеть || ворчание; бормотание, брюзжание; шипение; әни иртәдән бирле ~ап йөри мама с утра ходит и ворчит; апаларга кереп чыгарга кирәк, ~амасын нужно зайти к тётке, чтобы не ворчала

мыгырдавык (прил.) см. мыгырдык мыгырдану (возвр.) от мыгырдау 1. брюзжать, бурчать, ворчать (непрерывно, постоянно); күршем нәрсәдер ~а сосед что-то бурчит 2. бормотать про себя

мыгырдау (гл.)(неперех.) 1. ворчать, бурчать, проворчать, брюзжать || ворчание, бурчание 2. бормотать || бормотание; борын астыннан гына ~ пробормотать под нос

мыгырдашу (гл.) взаимно-совм. от мыгырдау; бормотать, пробормотать, бурчать, ворчать, брюзжать, роптать, сетовать (о многих)

мыжгу (гл.)(неперех.) 1. кишеть, кишмя кишеть; урамнарда, мәйданнарда кешеләр ~ый на улицах, площадях кишат люди 2. диал. ворчать, брюзжать (постоянно, беспрестанно); ~удан туктасаң иде перестал бы брюзжать (ворчать)

мыжгылдау (гл.)(неперех.) 1. кишеть, кишмя кишеть; тропик урманнарда еланнар ~ый в тропических лесах кишат змеи 2. ворчать, брюзжать; сәбәпсез ~ау ворчать без причины; көн буе ~ый целыми днями (целый день) ворчит (брюзжит) 3. 1) жалобно говорить, рассказывать 2) жалобно плакать; собираться плакать

мыжлау (гл.)(неперех.) 1. кишеть, жужжать, кишмя кишеть; базар кырмыска оясы кебек ~ый базар кишит, как муравейник 2. разг. ворчать, брюзжать (надоедливо повторять, твердить что-л.); нигә ~ыйсың инде? с какой стати ворчишь?

мыжылдау (гл.)(неперех.) 1. кишеть, кишмя кишеть; базар ~ый базар кишит 2. ворчать, брюзжать; бормотать; үзалдына ~ау ворчать про себя; бормотать 3. (долго и нудно) плакать

мыкырдау (гл.)(неперех.) ворчать, брюзжать беспрерывно, надоедать своим брюзжанием, ворчливостью

мыңгырдау (гл.) см. мыгырдау; ворчать, брюзжать

мыркылдау (гл.)(неперех.) 1. хрюкать || хрюканье; чучка үлә язса да ~авын куймас ( погов. ) даже при смерти свинья не перестанет хрюкать 2. перен. разг. 1) ворчать, брюзжать; нәрсә өчен ~ый башладың әле? отчего начал брюзжать? 2) перечить, пререкаться; ~ама, әйткәнне эшлә не перечь, делай что сказано

см. МЫРК-МЫРК мырылдау (гл.)(неперех.) 1. мурлыкать || мурлыканье; мәче ~арга тотынды кошка замурлыкала; сиам мәчесенең ~авы мурлыканье сиамской кошки 2. перен. разг. 1) ворчать, брюзжать; нәрсә өчен әле ~ыйсың? из-за чего ты ворчишь? 2) бормотать под нос, говорить невнятно, непонятно, неясно (недовольным голосом); нәрсә турында ~ады ул? о чём он бормотал?

сукрану (гл.) ворчать, сетовать, брюзжать, канючить || ворчание, брюзжание; ропот

тызгылдау (гл.)(неперех.) 1. см. тызылдау; жужжать, прожужжать 2. перен. прост. сердито и торопливо говорить (выражая недовольство); брюзжать





Тәсадеф

 

 

 

 

 

Сәхифә турында / О проекте