Русско-татарский словарь:
влюбить (гл.)кого сөю хисе уяту, яраттыру, сөйдеру, [узеңә] гашыйк иттерү
выслужиться (гл.) 1. ялагайлану, куштанлану 2. перед кем ялагайланып яраттыру, куштанланып үзенә карату; выслужиться перед начальством куштанланып башлыкларны үзеңә карату
ослепить (гл.)кого-что 1. (сделать слепым) сукырайту, күзсез калдыру 2. (временно притупить зрение) күзне чагылдыру; свет ослепил меня яктылык күземне чагылдырды 3. перен. (поразить) хәйран калдыру, таң калдыру, шаккаттыру, сокландыру 4. перен. күзне томалау, акылын югалту, ялгыштыру; ревность ослепила ее көнчелектән аның күзе томаланган
ошарашивать (гл.) см. ошарашить ошарашить (гл.)кого-что, прост. шаккаттыру, аптырашта калдыру, хәйран калдыру
ошеломить (гл.)кого-что шаккаттыру, аптырашта калдыру, хәйран калдыру
привлечь (гл.) 1. кто-что, уст. (притянуть к себе) (үзенә) тарту, тартып алу, тартып китерү 2. кого-что (побудить) тарту, җәлеп итү; привлечь молодежь к общественной работе яшьләрне җәмәгать эшенә тарту 3. кого к чему тарту, тарттыру; привлечь к суду судка тарту; привлечь к ответственности җавапка тарттыру 4. кого-что чем (вызвать симпатию) карату, күңелен тарту, яраттыру; привлечь своей добротой яхшылыгы белән үзенә карату 5. что (включить) китерү, өстәү, кертү; привлечь новые материалы яңа материаллар китерү
разорвать (гл.) 1. что ерту, ертып бетерү, ертып ташлау; өзү, өзеп бетерү, өзеп ташлау; разорвать письмо хатны ертып ташлау; разорвать цепь чылбырны өзү 2. кого-что (растерзать) ботарлау, ботарлап бетерү, ботарлап ташлау 3. кого-что шартлату, җимертү, ваттыру; котел разорвало безл. казан шартлаган 4. перен. өзү, туктату (бәйләнешне); разорвать дипломатические отношения дипломатик мөнәсәбәтләрне өзү чтоб тебя разорвало! прост. чәнчелеп кит!; дөмек!
растасовать (гл.)что таслау, бутау, аралаттыру; растасовать карты кәртләрне аралаштыру
увлечь (гл.) 1. кого-что ияртеп (кызыктырып, ирексезләп, сөйрәп һ. б. ш.) алып китү; поток воды увлек лодку су ташкыны көймәне агызып алып киткән 2. перен. кого-что күңелен биләү, мавыктыру; работа увлекла его эш аның бөтен күңелен биләгән 3. перен. кого-что сокландыру, таңга калдыру; игра актера увлекла зрителей актерның уйнавы тамашачыларны таңга калдырды 4. кого-что (влюбить в себя) яраттыру, сөйдерү, күңелен җәлеп итү
шпур (сущ.)(м)шпур ( 1. горн. шартлатып ваттыру максаты белән тау токымнарына бораулап ясалган тишек; 2. тех. шахта мичендә эреткәннән соң сыек продуктларны агызыр өчен эшләнгән тишек, авыз, юллык)
Татарско-русский словарь:
авызлыклаттыру 1. (понуд.) от авызлыклау 2. давать (дать) зануздать (взнуздать, обуздать) себя (о коне)
агулаттыру (понуд.) см. агулату агулату (понуд.) от агулау
айкаттыру I(понуд.) от айкау I (1, 2)
акбурлану (возвр.) белиться (быть выбеленным) мелом; намеливаться разг. акбурлаттыру (понуд.) от акбурлау
аксаттыру (понуд.) от аксату
алдаттыру (понуд.) от алдату
аныклаттыру (понуд.) см. аныклату аныклату (понуд.) от аныклау 1
аралаттыру (понуд.) см. аралату аралату (понуд.) от аралау 1-7
арканлаттыру (понуд.) см. арканлату арканлату 1. (понуд.) от арканлау 1 2. (гл.)(неперех.) дать привязать себя (арканом, верёвкой) (о скотине) 3. дать поставить себя на привязь (о скотине) 4. дать заарканить себя (о коне из табуна и т.п.)
асраттыру (понуд.) см. асрату асрату (понуд.) от асрау I (1)
атлаттыру см. атлату(1, 2)
аттыргалау (многокр.) от аттыру 1; см. тж. аткалау аттыргыч (сущ.) то, что употребляется для кидания и т. п.
аттырту (понуд.) см. аттыру аттыртылу (гл.) страд. разг. см. аттырылу аттыру 1. (понуд.) от ату I (1-3) (во всех подзначениях) 2. (гл.)(неперех.) перен. сыпать (словами, цифрами); отбарабанить (своё записанное выступление); ~а мәзәкне так и сыплет анекдотами 3. перен. прост. 1) убираться/убраться; уматыватья/умотаться, сматываться/ смотаться 2) в повел. ф. аттыр! убирайся! вон! прочь!; убирайся вон, проваливай, отваливай, отчаливай, катись (колбаской, колбасой), мотай
аттырылу (гл.) страд. от аттыру 1-3
аулаттыру (понуд.) см. аулату аулату (понуд.) от аулау
аунаттыру (понуд.) от аунату 1-3
бушаттыру (понуд.) от бушату
ваттыру 1. (понуд.) от вату 2. разбивать/разбить, разрушать/разрушить; машинасын бәреп ~ган разбил свою машину
ваттырышу (гл.) взаимно-совм. от ваттыру
дулаттыру (понуд.) от дулау
ешлаттыру (понуд.) от ешлату
җәфалаттыру (понуд.) от җәфалау
йомарлаттыру (понуд.) от йомарлау 1-3
кадаттыру (понуд.) от кадату
кайнаттыру (понуд.) от кайнату
кочаклаттыру (понуд.) от кочаклату
кыстаттыру 1. (понуд.) от кыстату 2. см. кыстату2
кыялаттыру 1. (понуд.) от кыялату; заставлять косо спускаться, заставлять парить 2. кидать, закидать, кинуть, закинуть || закидывание (плоских предметов в воздух)
мактанышу (совм.) от мактану хвастаться, похваляться (о многих) || хвастовство; самохвальство, бахвальство прост. мактаттыру (понуд.) от мактату
озаттыру (понуд.) от озату 1
сайлаттыру (понуд.) от сайлау, сайлату
саттыру (понуд.) от сату; заставлять/заставить, обязывать/обязать, вынуждать или разрешать продавать/продать что-л.; машинаны ~у продать машину через кого-л.
такылдавык (сущ.) см. такылдык такылдаттыру (понуд.) (в знач. учащённости) от такылдату
такырлаттыру (понуд.) от такырлату
талаттыру (понуд.) от талату
таптаттыру (понуд.) от таптату
тараттыру (понуд.) от тарату; заставить или просить распространять, рассеять, разложить, распускать и т. п.
таттыру (гл.)(перех.) разг. давать/дать пробовать (на вкус)
ташлаттыру (понуд.) от ташлату; заставлять/заставить бросить (через третье лицо)
тыңлаттыру (понуд.) от тыңлату
ураттыру (понуд.) от урату 1, урау 3-5
чайкаттыру (понуд.) от чайкату
ялтыраттыру (понуд.) от ялтырату
яраттыру (понуд.) от ярату заставлять любить
Тәсадеф