Русско-татарский словарь:
балахонник (сущ.)(м) устар. обл. йолкыш, өтек (алама киенгән кеше)
вчерне (нареч.)каралама хәлендә; проект вчерне готов проект каралама хәлендә әзер
гадко (нареч.) 1. кабахәт, әшәке, алама, начар; гадко поступить кабахәт эш эшләү 2. в знач. сказ. безл. кабахәт, начар; его поведение гадко аның кыланышы начар
гунька (сущ.)(ж) мн. нет. простореч. обл. иске кием, иске-москы, алама-сәләмә
дрянной (прил.) разг. алама, әшәке, начар; дрянной характер начар холык
дурной (прил.) 1. начар, әшәке, яман; сасы; дурной запах әшәке ис 2. алама, бозык, әдәпсез; дурные привычки әдәпсез гадәтләр дурной глаз яман күз; кричать (вопить) дурным голосом прост. ачы (ямьсез) тавыш белән кычкыру (акыру)
замурзанный (прил.) прост. пычрак, шапшак, әшәке, алама, пычранган; замурзанная одежда пычранган кием; замурзанный вид алама кыяфәт
запущенность (сущ.)(ж) 1. ( напр. хозяйства) ташландыклык, ташландык хәлдә булу 2. ( напр. болезни) азган булу, озак дәваламаган булу
запущенный (прил.) 1. (прич.)от запустить II; 2. каралмаган, ташландык хәлгә килгән; запущенный сад ташландык бакча 3. азган, озак дәваламаган; запущенный бронхит озак дәваламаган бронхит
затрепать (гл.)что, разг. туздырып бетерү, таушалдырып бетерү, аламаландырып бетерү затрепать имя чье кемне дә булса чәйнәү, кемдер турында начар сөйләү
книжонка (сущ.) разг. уничижит. начар китап, алама китап, китап кисәге
набросок (сущ.)(м)каралама
начерно (нареч.)карага, караламага, каралама итеп; написать начерно караламага язу
отравный (прил.) устар. 1. агулы, агулый торган; 2. перен. җирәнгеч, алама, нәҗес
пакостный (прил.)(отвратительный) әшәке, шакшы, алама
пальтишко (сущ.)(с) разг. фам. пренебр. алама пальто, пальто кисәге
паршивый (прил.) 1. (покрытый паршой) таз; кырчын, корчаңгы; паршивая овца корчаңгы сарык 2. перен. прост. (дрянной) корчаңгы, алама, әшәке, койты
перепереть (гл.) простореч. 1. (берәр нәрсә аркылы) өстерәп чыгару; сөйрәп чыгару; 2. перен. разг. шутл. аудару, алама тәрҗемә итү; 3. простореч. вульг. (берәр нәрсә аркылы) чыгу
печальный (прил.) 1. кайгылы, хәсрәтле, сагышлы, моңлы; печальный голос кайгылы тавыш 2. аяныч, күңелсез, начар, алама; печальный случай аяныч хәл
пиршествовать (гл.) книж. ритор. устар. см. пировать писака м,(сущ.)(ж) разг. язучы кисәге, язучы аламасы (талантсыз язучы турында)
платьишко (сущ.)(с) разг. начар күлмәк, алама күлмәк
плохо (нареч.) 1. начар, яман, алама; плохо обращаться с кем-л кем белән да булса начар мөгамәлә итү 2. в знач. сказ. безл. кому начар, авыр; ему плохо аның хәле авыр; плохо лежит күренеп ята, җыеп куелмаган
плохой (прил.)в разн. знач. начар, яман, алама, койты, хөрти, кәй; плохой человек яман кеше; плохой табак начар тәмәке; плохая одежда алама кием; плохая привычка алама гадәт; плохой товар койты товар; плохая погода начар һава; на него плохая надежда аңа ышанырга ярамый; больной очень плох авыруның хәле бик авыр
подобие (сущ.)(с) 1. охшашы, кәмәше, аламасы, күчермәсе 2. мат. охшашлык; подобие двух треугольников ике өчпочмакның охшашлыгы
рубашонка (сущ.)(ж)уничижит. разг. күлмәк кисәге, алама күлмәк
рубище (сущ.)(с)сәләмә кием, алама кием, ертык-портык кием
ружьишко (сущ.)(с) разг. уничижит. мылтык кисәге, начар гына мылтык, алама мылтык
саламандра (сущ.)(ж) зоол. саламандра (җир-су хайваны)
саламата (сущ.)(ж)саламата (май салган сыек бутка яки кесәл)
соломата (сущ.)(ж) см. саламата соломенник (сущ.)(м) обл. салам тутырылган түшәк
II(прил.) разг. 1. (плохой) алама, начар, әшәке, яман; бозык; худая слава начар дан; худые вести начар хәбәрләр 2. тузган, сәләмә, ертык, тишек, ертык-портык; худой карман тишек кесә; худое ведро тишек чиләк на худой конец һич югында, һич тә булмаса; не говоря худого слова эндәшмичә генә, бернәрсә дә әйтмичә, эндәшми-нитми
худоконный (прил.) устар. обл. алама атлы, начар атлы
хуже (прил.) сравн. ст. от худой II 1, плохой 1, худо II, плохо начаррак, аламарак; погода сегодня даже хуже, чем вчера бүген һава кичәгегә караганда да начаррак; один хуже другого берсе икенчесеннән начаррак
хужеть (гл.) обл. начарлану, аламалану; ябыгу, арыклану
черновая в знач.(сущ.) см. черновик черновик (сущ.)(м)каралама
черновой (прил.) 1. каралама …; черновая рукопись каралама кулъязма; черновая тетрадь каралама дәфтәр 2. разг. (вспомогательный) кара, ярдәмче; делать черновую работу кара эш эшләү
черняк (сущ.)(м) 1. разг. кара әйбер; 2. разг. кара шар (сайлауларда берәр кандидатурага каршы тавыш биргәндә кулланыла торган шар); наложить черняков кому-н. берәр кешегә кара шар (салып) тутыру (кемнең дә булса кандидатурасына каршы тавыш бирү); 3. простореч. каралама; сильно исчерканный черняк сызгаланып беткән каралама
чистовик (сущ.)(м) разг. чисталама; переписать на чистовик чисталамага күчереп язу
чистовой (прил.)чисталама …; чистовой экземпляр чисталама нөсхә
шинелишка (сущ.)(ж) разг. шинель кисәге, алама шинель
шляпенка (сущ.)(ж) разг. фам. пренебр. эшләпә кисәге, алама эшләпә
эпиталама (сущ.)(ж)эпиталама ( 1. истор. борынгы грекларда һәм римлыларда яңа өйләнешкән кешеләрне котлау җыры; 2. лит. өйләнешү, кавышу хөрмәтенә язылган шигырь)
эскизный (прил.)эскиздагы …, эксиз рәвешендәге …; эскизный набросок эскиз рәвешендәге каралама
Татарско-русский словарь:
алам-салам (прил.) разг. см. алама1-3
алама (прил.) 1. оборванный, рваный, изорванный, изодранный (о шапке, одежде); обтрёпанный, истрёпанный, трёпаный, отрёпанный; старый, драный || старьё 2. обтрёпанный, отрёпанный, оборванный, рваный, в лохмотьях (рубищах, рубище, ветхих лохмотьях) (беспризорный мальчик); одетый в лохмотья (лохмотье, рубище, отрепья, отрепье, отрёпки, тряпьё, старьё, рваньё) 3. дурной, плохой, скверный (человек, его характер, привычки, поступки); дрянной, (никуда) не годный; худой, захудалый; никудышный прост. ||(нареч.) оборванцем, оборвышем, оборвашкой, отрёпышем (выглядеть) 4. перен. плохо, скверно, дурно; худо разг. (сделать что, поступать); бик ~ язылган хат очень плохо (скверно, дурно) написанное письмо || чаще в притяж. ф. 1. тж. собир. лохмотья, рубище, лохмотье, рубища; отрепье, отрепья, отрёпки, тряпьё, ветошь ( собир. ); тряпки, старьё, рванина, рвань, рухлядь; барахло, хлам прост. (об одежде, о вещах домашнего обихода); чыгарып ташлагыз шул урындык ~ларын выкиньте эти стулья-эту рухлядь (этот хлам); чана ~сы сани-хлам 2. опорки; рвань, рваньё (об обуви) 3. бахрома, бахромка, лоскут, лоскуток, лоскутья, клок, клочья, обрывок, обрывки (рваной вещи) 4. о худой, болезненной, скверной скотине; дрянной,-дрянь, дрянь-; сатарга ул кәҗә ~сын продать бы эту скверную козу (дрянь-козу); андый ат ~сын җикмибез дә без такого дрянного коня мы и запрягать не станем 5. о плохом, дурном, скверном человеке;-дрянь, дрянь-; адәм ~сы дрянной человек; дрянь-человек
алама-салама (прил.) разг. см. алама1-3
алама-шалама (прил.) разг. то же, что алама-салама
аламаландыру (гл.)(перех.) 1. трепать, истрепать, поистрепать (одежду); превращать/превратить, обращать/обратить в лохмотья (рубище, рубища; отрёпки, тряпьё, рваньё) 2. перен. испортить, испохабить
аламалану (гл.)(неперех.) 1. изорваться, истрепаться, поистрепаться (об одежде и т.п.); превращаться (превратиться, обращаться, обратиться) в лохмотье (рубище; отрепье, отрёпки, тряпьё, старьё, рвань, рваньё, рухлядь; становиться/стать обтрёпанным (отрёпанным, оборванным); оборваться 2. перен. становиться/стать плохим (скверным, дурным, дрянным) (о человеке, его характере, привычках и т.п.); превращаться/превратиться в скверного (дурного)
аламалык (сущ.) 1. (сущ.) оборванность, изодранность (одежды); обтрёпанность, истрёпанность 2. перен. скверность (человека, характера, привычек); негодность 3. перен. плохой (дрянной, негодный, никудышный) поступок
аламачы (сущ.) прост. старьёвщик, старьёвщица, тряпичник, тряпичница; см. тж. чүпрәкче аламыш (сущ.) диал. половик, ковер-дорожка
каралама (сущ.) 1. черновик; черновой набросок; драма әле ~да гына драма пока ещё в черновике 2. в знач.(прил.) черновой; ~ кулъязма черновая рукопись
күзлекле (прил.) 1. в очках, очкастый прост. 2. в составе зоол. названий очковый; ~ саламандра очковая саламандра; ~ пингвин очковый пингвин; ~ чыпчык очковая славка
салам турау машинасы (сущ.) с.-х. см. саламкискеч саламаергыч (сущ.) с.-х. соломотряс
саламандра (сущ.) зоол. саламандра
саламат (сущ.) диал. ремённый кнут
шалагайлык (сущ.) разг. 1. 1) легкомыслие; шалопайство; малайдагы ~ легкомыслие парня (подростка) 2) невинные шутки 2. безделье; праздность, празднолюбие книжн. шалама (прил.) диал. 1. обтрёпанный, рваный, драный (об одежде) 2. лохматый, косматый (пёс) ||(сущ.) обноски, одежда в лохмотьях
эпиталама (сущ.) эпиталама (в античной поэзии и музыке-свадебное стихотворение, свадебная песня) || эпиталамный
Тәсадеф